Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wenus paleolityczna - datowanie, opis, znaczenie symboliczne (Wenus z Willendorfu)

Ostatnio komentowane
Moim zdaniem to nie jest zbyt dobre wypracowanie. Nauczyciele mówią, abyśmy napisali to...
Tęczowa • 2019-01-21 19:27:00
na czeke
Kosu • 2019-01-20 16:37:23
fajne
tuta • 2019-01-20 13:42:27
fajne
f0x • 2019-01-17 11:14:23
Tekst należy poprawić ze względu na to, że funkcje sądowe Izby Lordów zostały już ...
Bartek • 2019-01-16 19:11:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wenus paleolityczna, to określenie odnoszące się do kilkunastocentymetrowych posążków postaci kobiet, z okresu paleolitu górnego. Były one przedstawiane z wyraźnie podkreślonymi cechami kobiecymi: wydatne piersi, brzuch i uda, często bez rąk, przy jedynie schematycznie zaznaczonymi innymi częściami ciała. Wiązana była z tzw. kultem płodności, jednym z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych na świecie, charakteryzującym się oddawaniem czci różnym jej przejawom.

Pierwszą prehistoryczna Wenus odnalazł we Francuskiej miejscowości Laugerie Basse, w roku 1864 archeolog Markiz Paul de Vibraye. To właśnie francuski archeolog nazwał ją Wenus (dodając też impudique – jako, że nie prezentowała żadnych oznak wstydu), datowana jest na 24000 - 22000 r. p.n.e. Odkrycia jednej z najsłynniejszych statuetek tego typu, dokonał w roku 1908 w Dolnej Austrii, archeolog Josef Szombathy. Znalezisko zaliczono do kultury willedorfskiej, datowane na 29000 – 25000 lat p.n.e. i jest najstarszą znaną ceramiką na świecie - Wenus z Willendorfu. Podobnego okrycia w roku 1927 dokonał, podczas wykopalisk na terenie Ukrainy, S.N. Zamiatnine. Odnalazł osiem kobiecych statuetek. Jedna z nich, wykonana z kości słoniowej i przypominająca tę odnalezioną wcześniej przez Szombathego, została nazwana Wenus z Gagarino.

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 1 =