Wenus paleolityczna - datowanie, opis, znaczenie symboliczne (Wenus z Willendorfu)

Wenus paleolityczna, to określenie odnoszące się do kilkunastocentymetrowych posążków postaci kobiet, z okresu paleolitu górnego. Były one przedstawiane z wyraźnie podkreślonymi cechami kobiecymi: wydatne piersi, brzuch i uda, często bez rąk, przy jedynie schematycznie zaznaczonymi innymi częściami ciała. Wiązana była z tzw. kultem płodności, jednym z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych na świecie, charakteryzującym się oddawaniem czci różnym jej przejawom.

Pierwszą prehistoryczna Wenus odnalazł we Francuskiej miejscowości Laugerie Basse, w roku 1864 archeolog Markiz Paul de Vibraye. To właśnie francuski archeolog nazwał ją Wenus (dodając też impudique – jako, że nie prezentowała żadnych oznak wstydu), datowana jest na 24000 - 22000 r. p.n.e. Odkrycia jednej z najsłynniejszych statuetek tego typu, dokonał w roku 1908 w Dolnej Austrii, archeolog Josef Szombathy. Znalezisko zaliczono do kultury willedorfskiej, datowane na 29000 – 25000 lat p.n.e. i jest najstarszą znaną ceramiką na świecie - Wenus z Willendorfu. Podobnego okrycia w roku 1927 dokonał, podczas wykopalisk na terenie Ukrainy, S.N. Zamiatnine. Odnalazł osiem kobiecych statuetek. Jedna z nich, wykonana z kości słoniowej i przypominająca tę odnalezioną wcześniej przez Szombathego, została nazwana Wenus z Gagarino.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 4 =
Ostatnio komentowane
I cóż miał rację Marek Aureliusz który chciał podbić Germanię uderzeniem przez Mor...
• 2024-07-06 19:45:33
"Treść wiersza bezpośrednio nawiązuje też do istniejących wówczas, tajnych układó...
• 2024-07-02 05:43:44
O tym, że zmienne w czasie pole elektryczne jest źródłem pola magnetycznego, napisał ...
• 2024-06-27 07:25:33
ok
• 2024-06-05 13:52:17
nadal nie umiem tego napisać
• 2024-06-04 10:48:42