Zmiany liczby ludności na świecie, kontynentach i w wybranych państwach - strona 2

(1783-85) i związane z nią ekshalacje trujących gazów i opad popiołów przyczyniły się bezpośrednio i pośrednio (zniszczenie pastwisk spowodowało przetrzebienie zwierząt hodowlanych i głód) do śmierci około 10 tys. Islandczyków (10% mieszkańców wyspy).

Średni przyrost naturalny ludności świata w przeliczeniu na 1000 mieszkańców wynosił w 2010 roku +11,4‰. Ujemny przyrost naturalny obserwowany jest w niektórych krajach europejskich – we Włoszech (-0,6‰), w Niemczech (-2,3‰), na Węgrzech (-4,1‰), byłych krajach Związku Radzieckiego – np. na Ukrainie (-3,6‰), w Rosji (-0,9‰), na Litwie (-2,1‰). Od pewnego czasu ujemne wartości przyrostu obserwujmy też w Japonii (-1,0‰). Szereg krajów europejskich ma przyrost naturalny dodatni, chociaż bliski zeru, a w przypadku niektórych państw zmieniający się od wartości nieco ujemnych do nieco dodatnich (np. Austria, Grecja, Polska). Do grupy państw z przyrostem naturalnym dodatnim, chociaż nie wyższym niż +5‰ należą m.in.: Belgia (+2,3‰), Finlandia (+1,7‰), Francja (+4,2‰), Kanada (+3,8‰), Rep. Korei (+4,3‰), Wielka Brytania (+4,1‰).

Przyrost naturalny mieszczący się w granicach od 5,0 do 10,0‰ występował m.in. w: Australii (+6,6‰) i Nowej Zelandii (+8,1‰), Stanach Zjednoczonych Ameryki (+6,0‰), Chinach (+5,0‰), Brazylii (+9,1‰). Ponad 10‰ przyrost naturalny wynosił w 2010 roku w: Irlandii (+10,3‰), Turcji (+11,0‰), Indiach (+14,1‰), Meksyku (+14,8‰), Egipcie (+19,2‰). Najwyższe wartości przyrostu naturalnego obserwowane są obecnie w krajach afrykańskich i niektórych krajach arabskich, np. w: Kenii (+24,4‰), Etiopii (+29,0‰), Zjednoczonych Emiratach Arabskich (+30,6‰), czy w Katarze (+49,3‰).

Największe wartości współczynnika przyrostu naturalnego w skali globalnej obserwowano w latach 60. XX wieku, kiedy osiągnął on ok. 22,0‰.

Na koniec porównajmy rozwój osadniczy w dwóch państwach: Meksyku, gdzie intensywny wzrost liczby ludności nastąpił zwłaszcza w 2. połowie XX wieku i Anglii (największej i najludniejszej część Wielkiej Brytanii), gdzie wzrost ten miał miejsce głównie w XIX wieku i w 1 połowie wieku XX.

Pod koniec ery kolonialnej (1790 r.) w Meksyku żyło około 5 mln mieszkańców. W 1900 roku, po prawie 100 latach niepodległości,  liczba ludności Meksyku wynosiła około 13,6 mln. Do roku 1950 wzrosła do 27,8 mln, a więc ponad 2-krotnie. Kolejne podwojenie liczby ludności Meksyku miało miejsce na początku lat 70. XX wieku. W roku 1975 liczba ludności Meksyku wzrosła do około 60,2 mln mieszkańców. W połowie lat 60.tych XX wieku największy był też przyrost naturalny w Meksyku – +35,0‰. Od tego czasu  zmniejszył się znacznie – do +14,8‰. Współczynnik dzietności kobiet (średnia liczba urodzonych dzieci przez kobietę w wieku rozrodczym – 15-49 lat) zmniejszył się od 5,7 do 2,1. W 2011 roku liczba ludności Meksyku wynosiła 114,5 mln ludności, co oznacza, że jej podwojenie nastąpiło po około 40 latach (wcześniej po nieco ponad 20 latach).

Anglia w połowie XVII wieku liczyła nieco ponad 5 mln mieszkańców. W  trakcie pierwszego spisu powszechnego w 1801 roku zamieszkiwało tam około 8,3 mln ludzi. Po 50 latach liczba ta podwoiła się (16,8 mln w 1851 roku). Kolejne podwojenie miało miejsce po 60 latach – w 1911 roku (33,6 mln). Od tego czasu tempo wzrostu liczby ludności Anglii zmniejszyło się. Najsilniej było to widoczne w okresie wojen światowych oraz po II Wojnie Światowej, kiedy wielu Brytyjczyków wyemigrowało m.in. do Australii na skutek kryzysu gospodarczego. W roku 1951 liczba ludności Anglii wynosiła ok. 41 mln, w roku 1971 ok. 45,8 mln, a w roku 2004 – 50,1 mln. W roku 2011 liczba ludności Anglii wynosiła około 53 mln (całego Zjednoczonego Królestwa 63,2 mln).

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

  • Umieralność i zagrożenia zdrowia na świecie

    Całkowity współczynnik umieralności (wyrażony jako ilość zgonów w danym okresie w przeliczeniu na 1000 mieszkańców jakiegoś obszaru) jest zróżnicowany przestrzennie. W 2011 roku (według danych OECD) największe wartości współczynnika obserwowano w krajach afrykańskich na południe... Więcej »

  • Problem ubóstwa i głodu na świecie - rejony, kraje, statystyki

    Według Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) dobowa wartość kaloryczna pokarmów wystarczająca dla normalnego funkcjonowania organizmu dorosłego człowieka wynosi 2500 kcal (wartość pożądana to 2700 kcal). Są to oczywiście wartości uśrednione. Więcej energii potrzebują... Więcej »

  • Eksplozja demograficzna i starzenie się społeczeństw - problemy demograficzne i ich skutki

    Eksplozja demograficzna to gwałtowny (zachodzący w okresie kilku dziesięcioleci) wzrost liczby ludności jakiegoś obszaru. Jest on wynikiem dużego spadku umieralności (zwłaszcza małych dzieci i niemowląt), przy utrzymującej się dużej rodności. Efektem są wysokie wartości współczynnika przyrostu naturalnego... Więcej »

  • Fazy i model przejścia demograficznego i epidemiologicznego

    Przejście demograficzne (model transformacji demograficznej) to opis zmian od społeczności ludzkiej charakteryzującej się wysokim współczynnikiem urodzeń i zgonów do społeczności odznaczającej się niskim współczynnikiem śmiertelności i urodzeń oraz opis zmian przyrostu naturalnego z tym związanych. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 4 =
Ostatnio komentowane
Super przydało mi się to do zadania z Religii
• 2022-09-29 12:48:27
Dziękuję, pomogło mi w nauce :)
• 2022-09-29 12:05:27
Bardzo pomocny
• 2022-09-29 09:23:04
git
• 2022-09-27 14:46:23
Ok
• 2022-09-27 12:59:27