Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Odmiana przez przypadki - deklinacja

Ostatnio komentowane
lubie kupcie
kupcia • 2019-12-13 10:31:41
3
21 • 2019-12-12 19:49:22
Jest błąd w treści na samym początku drugiej informacji na temat planet wewnętrznych,...
Xxd • 2019-12-12 18:54:28
Skomentuj tekst
Adam • 2019-12-12 15:03:55
Szkoda komentować...
Vaspov • 2019-12-12 14:21:30
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Ten sam wyraz może pełnić w zdaniu różne funkcje, np.:

Chłopiec (podmiot) pisze list.

Mama chłopca (przydawka) robi zakupy.

Adam jest chłopcem (orzecznik).

Dałem chłopcu (dopełnienie) prezent.

 

Zmieniając funkcję, zmienia także formę, czyli odmienia się przez przypadki. W języku polskim wyróżnia się 7 przypadków:

1. mianownik  - kto? co? - mama, koń, góra, słońce, ja; to tzw. forma podstawowa, słownikowa wyrazu (Warzywa są zdrowe),

2. dopełniacz - kogo? czego? - mamy, konia, góry, słońca, mnie; forma informująca o przynależności (bukiet warzyw),

3. celownik - komu? czemu?- mamie, koniowi, górze, słońcu, mnie; wskazuje cel ruchu lub czynności (Przyglądam się warzywom),

4. biernik - kogo? co? - mamę, konia, górę, słońcu, mnie; wskazuje obiekt czynności (Gotuję warzywa),

5. narzędnik - kim? czym? - mamą, koniem, górą, słońcem, mną; wskazuje narzędzie lub sposób służący wykonaniu czynności (Dzielę się warzywami),

6. miejscownik - o kim? o czym? - o mamie, o koniu, o górze, o słońcu o mnie; służy do określenia związku z miejscem czynności, przyjmując formę wyrażenia przyimkowego (Nie ma śladu po warzywach),

7. wołacz - mamo, koniu, góro, słońce; wskazuje obiekt, do którego

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =