Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Stanisław Trembecki, Lew i mucha – analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
Całkiem przydatne! ...
Anna Maria-Wesołowska • 2020-01-25 16:25:01
Rodzina (na szczęście) nie jest przystankiem lecz pierwszą naturalną grupą społeczn...
Władysław • 2020-01-25 07:50:20
W ostatnich latach na naszym rynku prasowym pojawiło się wiele kolorowych, pięknie wyda...
Władysław • 2020-01-25 07:46:55
Zhańbiony Mężczyzna Autor: Władysław Pitak Młodzi mężczyźni nie spieszą się d...
Władysław • 2020-01-25 07:42:34
SĄD SĄDEM A ,,SPRAWIEDLIWOŚĆ" TO ZUPEŁNIE INNA SPRAWA CHOĆ WIELU POCZCIWOTOM ZALEŻY...
LESZEK • 2020-01-24 09:05:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Utwór Stanisława Trembeckiego ma zabawny i humorystyczny charakter, jednak traktuje o sprawach poważnych i uniwersalnych. Poeta pod postacią zwierzęcych bohaterów by ukazać ludzkie postawy i zachowania.

Utwór zbudowany został na zasadzie dialogu prowadzonego między muchą a lwem:

«Idźże precz, ty śmierdziucho, urodzona z kału!»
Temi słowy Lew Muchę zburczał niepomału,
Co koło niego brzęczała;
Ta mu też wojnę wydała:
«A cóż to? że więc jesteś królewska osoba,
Przeto już ci się ma godzić
Każdemu po głowie chodzić?

Oprócz rozmów, w tekście znajdują się również liczne opisy wyglądu tych zwierząt oraz ich zachowania. Trembecki zastosował tu również rymy regularne.

W wierszu występuję dwie główne postacie – lew i mucha. Lew zostaje przedstawiony jako pewny siebie władca lasu, który do muchy odnosi się z pogardą – uważa ją za słabą i nie wartościową istotę. Owad ma jednak o sobie dobre zdanie – jest zwinna, szybka i zaradna. Chce to udowodnić lwu, więc postanawia mu dokuczyć. Lata wokół niego, bzyczy i kąsa. Gryzienie muchy coraz bardziej denerwuje lwa i wielki zwierz zaczyna wpadać w szał, wyje z bezsilności, czym przestrasza innych mieszkańców. Mucha dostaje się do lwiego nosa, czym tak

Polecamy również:

  • Lew i Mucha (Bajka IX) - treść wiersza

    «Idźże precz, ty śmierdziucho, urodzona z kału!»Temi słowy Lew Muchę zburczał niepomału,Co koło niego brzęczała;Ta mu też wojnę wydała:«A cóż to? że więc jesteś królewska osoba,Przeto już ci się ma godzićKażdemu po głowie chodzić?Wiedz, że ja żubra pędzę, gdzie mi się podoba, Więcej »

Komentarze (0)
4 + 1 =