Klatka Faradaya

Klatka Faradaya to osłona, chroniąca urządzenia przed polem elekrostatycznym. Została wymyślona i skonstruowana w 1836 roku przez fizyka Michaela Faradaya w celu zaprezentowania podstawowych praw elektrostatyki.

Wykonana jest z metalowego, zamkniętego ekranu lub gęstej siatki, ponieważ metal nie absorbuje fal o długości zbliżonej do odlegości między atomami metalu, natomiast przez otwory siatki nie przenikają fale o długościach dużo większych od rozmiaru otworów siatki.

Zasada działania

Na powierzchni przewodnika potencjał elektryczny musi być w każdym miejscu równy, dlatego nie następuje wnikanie pola elektrycznego do środka klatki Faradaya, przez co wewnątrz nie występuje pole elektryczne.

Ponieważ w wyniku pojawienia się pola elektrycznego w przewodniku ładunki zaczynają się przemieszczać (zjawisko indukcji), ładunki znajdujące się na powierzchni klatki Faradaya powodują powstanie w środku klatki pola elektrycznego o przeciwnym zwrocie do zwrotu pola elektrycznego na zewnątrz klatki. Ładunki przemieszczają się aż do momentu zrównoważenia pola zewnętrznego przez pole wytworzone przez ładunki na powierzchni klatki. W wyniku tego zjawiska w klatce nie będzie pola elektrycznego, natomiast po jednej stronie klatki znajdą się ładunki dodatnie, a po drugiej ładunki ujemne.

Klatka Faradaya

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 2 =
Ostatnio komentowane
Hihi
Ewa • 2020-09-24 19:31:23
.
babeczek • 2020-09-24 14:02:56
nie wiem
linia brzegowa(półwyspy, wyspy, morza i oceany) • 2020-09-23 16:23:59
adł w końcu stoła, Podparł się w boki jak basza: »Hulaj dusza! hulaj!« woła, Ś...
 Jedzą, piją, lulki palą, Tańce, hulanka, swawola; Ledwie karczmy nie rozwalą, Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!  Twardowski si • 2020-09-23 09:50:19
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47