Modlitwa prywatna i publiczna

Modlitwa prywatna jest modlitwą jednej osoby (lub jednej rodziny), która modli się za siebie bądź za innych bez udziału Kościoła. Może przyjmować różne formy, tj. może być cicha, głośna, śpiewana. Modlący się dokonuje wyboru, czy chce się posługiwać wcześniej stworzonymi formułami, czy  jest twórcą treści modlitwy, którą wypowiada. W życiu modlitewnym potrzebne jest i jedno, i drugie. Przy czym należy zaznaczyć, że modlitwa prywatna może być także bezsłowna (rozmyślanie, kontemplacja). Człowiek w swojej modlitwie osobistej nie powinien zapominać o innych ludziach – nie należy myśleć tylko o sobie i o korzyściach dla siebie, ale również o bliźnich; o braciach i siostrach w wierze. Modlitwa osobista jest przygotowaniem do modlitwy publicznej, a równocześnie jest jej przedłużeniem.

Z kolei o modlitwie publicznej mówi się wówczas, gdy odbywa się ona przez Kościół, stąd bywa nazywana również modlitwą liturgiczną (przy czym o modlitwie liturgicznej mówi się w przypadku, jeżeli jest ona umieszczona przez Kościół w jego księgach). Jest modlitwą całego zgromadzenia, całej społeczności i przypomina wiernemu, że należy on do wspólnoty; że jest jednym z członków Ciała Chrystusa. W modlitwach publicznych

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 5 =
Ostatnio komentowane
Uważam że Rząd Pis dąży do stworzenia takiego modelu Państwa Polskiego .
adam • 2020-12-04 18:12:49
xd
księżniczkaxd • 2020-12-04 17:59:34
.
. • 2020-12-04 14:42:13
xd
xddd • 2020-12-04 10:14:31
frrgh
sadsd • 2020-12-04 09:25:33