Walther von der Vogelweide - Piękność i wdzięk - analiza i interpretacja

Wzorzec miłości średniowiecznej

Liryczne sceny miłosne i tragiczna relacja dwojga kochanków jest jednym z najbardziej popularnych motywów literatury i poezji powszechnej. Utworem opartym na tym wątku jest także Piękno i wdzięk Walthera von der Vogelweide’a, w którym poeta docenia piękno miłość, a także urodę kobiety:

Najukochańsza dziewko ma,
Niech cię na wieki strzeże Bóg!
O, jak szczęśliwym byłbym ja,
Gdybym o tobie myśleć mógł!
Cóż więcej rzec ci, skarbie mój? –
Że nikt cię bardziej ode mnie nie kocha –
To jest mych cierpień zdrój![…]

Motyw miłości dwojga kochanków połączonych ze sobą aż po grób jest jednak charakterystyczny dla tekstów średniowiecznych (najsłynniejszy to chyba historia Tristana i Izoldy).

Miłość i natura

Walther von der Vogelweide wysławia piękno i wdzięk niewiasty, a uczucia kochanków zespala z opisami przyrody i zjawiskami dla niej charakterystycznymi. To jedna ze szczególnych cech jego wizji miłości. Bezgraniczne i silne uczucie mężczyzny do ukochanej jest zatem niczym „cierpień zdrój”, a zdrada powoduje burzę w sercu.

Interpretacja

Kochanek zapewnia swoją wybrankę o uczuciu, wierności i wytrwałości i tego samego oczekuje od kobiety podkreślając, że jej zdrada i niewierność byłyby dla niego ogromnym ciosem i prawdopodobnie przyczyni się do jego śmierci. W wierszu odnajdziemy także uwagi o tym, że piękność ciała nie jest tym co najważniejsze, ale wdzięk duszy, jej szlachetność ma równie znaczenie wśród atutów wybranki serca.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 1 =
Ostatnio komentowane
Ciekawe
• 2022-12-08 15:17:01
Śkad wziął się taki wynik?
• 2022-12-05 21:24:47
Ok
• 2022-12-05 13:53:43
ok
• 2022-12-02 16:29:38
dzięki
• 2022-11-28 16:21:19