Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Walther von der Vogelweide - Piękność i wdzięk - analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
mdmasmdamsamsdamsd P::;;
rak123 • 2019-09-21 14:10:22
gf
rak123 • 2019-09-21 14:09:30
super
nicki-dziki22 • 2019-09-21 12:39:29
Elo mordo
XD • 2019-09-20 06:19:38
zgadzam się Lujiki ehh na tyvh stronach to potrafią bzdury pisać
SUZUKI motorsss • 2019-09-20 16:37:42
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wzorzec miłości średniowiecznej

Liryczne sceny miłosne i tragiczna relacja dwojga kochanków jest jednym z najbardziej popularnych motywów literatury i poezji powszechnej. Utworem opartym na tym wątku jest także Piękno i wdzięk Walthera von der Vogelweide’a, w którym poeta docenia piękno miłość, a także urodę kobiety:

Najukochańsza dziewko ma,
Niech cię na wieki strzeże Bóg!
O, jak szczęśliwym byłbym ja,
Gdybym o tobie myśleć mógł!
Cóż więcej rzec ci, skarbie mój? –
Że nikt cię bardziej ode mnie nie kocha –
To jest mych cierpień zdrój![…]

Motyw miłości dwojga kochanków połączonych ze sobą aż po grób jest jednak charakterystyczny dla tekstów średniowiecznych (najsłynniejszy to chyba historia Tristana i Izoldy).

Miłość i natura

Walther von der Vogelweide wysławia piękno i wdzięk niewiasty, a uczucia kochanków zespala z opisami przyrody i zjawiskami dla niej charakterystycznymi. To jedna ze szczególnych cech jego wizji miłości. Bezgraniczne i silne uczucie mężczyzny do ukochanej jest zatem niczym „cierpień zdrój”, a zdrada powoduje burzę w sercu.

Interpretacja

Kochanek zapewnia swoją wybrankę o uczuciu, wierności i wytrwałości i tego samego oczekuje od kobiety podkreślając, że jej zdrada i niewierność byłyby dla niego ogromnym ciosem i prawdopodobnie przyczyni się do jego śmierci. W wierszu odnajdziemy także uwagi o tym, że piękność ciała nie jest tym co najważniejsze, ale wdzięk duszy, jej szlachetność ma równie znaczenie wśród atutów wybranki serca.

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 2 =