Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

John Donne, Sonet X - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Rodzina (na szczęście) nie jest przystankiem lecz pierwszą naturalną grupą społeczn...
Władysław • 2020-01-25 07:50:20
W ostatnich latach na naszym rynku prasowym pojawiło się wiele kolorowych, pięknie wyda...
Władysław • 2020-01-25 07:46:55
Zhańbiony Mężczyzna Autor: Władysław Pitak Młodzi mężczyźni nie spieszą się d...
Władysław • 2020-01-25 07:42:34
Jak mnie znajdą to mnie zabijom przyjadom na swoich rowerkach kradzionych ze złomu i aut...
Janusz korwin darwin • 2020-01-24 12:36:12
SĄD SĄDEM A ,,SPRAWIEDLIWOŚĆ" TO ZUPEŁNIE INNA SPRAWA CHOĆ WIELU POCZCIWOTOM ZALEŻY...
LESZEK • 2020-01-24 09:05:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

John Donne uznawany jest za jednego z twórców i najważniejszych przedstawicieli nurtu angielskiej poezji metafizycznej, która wywarła ogromne wpływ na kontynentalną literaturę doby wczesnego baroku.

Jednym z „wynalazków” tego nurtu stał się niezwykle popularny w barokowej poezji konceptyzm, który w „Sonecie X” realizuje się między innymi w pomyśle zaadresowania wypowiedzi podmiotu lirycznego do Śmierci, której już w pierwszych wersach rzucane jest pewnego rodzaju wyzwanie:

(…) Śmierci, próżno się pysznisz; cóż, że wszędy słynie
Potęga twa i groza (…).

Tak rozpoczęta wypowiedź jasno określa również temat całego wiersza, którym stanie się próba umniejszenia znaczenia zjawiska, które na przełomie XVI i XVII wieku nabrało szczególnego charakteru, dewaluując wartości życia doczesnego, z drugiej zaś strony – funkcjonowało w umysłach ówczesnych jako pomost do życia prawdziwego, w światłości Boga.

Podmiot liryczny wyraźnie pragnie owego wroga ludzkości „oswoić”, dowodząc przed nim, iż wcale nie jest tak potężny, jak mogłoby się wydawać:

(…) licha w tobie siła
Skoro ci, których – myślisz – jużeś powaliła,
Nie umrą, biedna Śmierci; mnie też to ominie (…).

W kolejnych wersach ujawnia się druga

Polecamy również:

  • Sonet X - treść wiersza

    Śmierci, próżno się pysznisz; cóż, że wszędy słynie Potęga twa i groza; licha w tobie siła, Skoro ci, których — myślisz -jużeś powaliła, Nie umrą, biedna Śmierci; mnie też to ominie. Już sen, który jest twoim obrazem jedynie, Jakże miły: tym bardziej więc... Więcej »

Komentarze (1)
5 + 3 =
Komentarze
Dawid • 2016-12-20 16:07:38
Dziękuję