Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sonet X - treść wiersza

Ostatnio komentowane
Całkiem przydatne! ...
Anna Maria-Wesołowska • 2020-01-25 16:25:01
Rodzina (na szczęście) nie jest przystankiem lecz pierwszą naturalną grupą społeczn...
Władysław • 2020-01-25 07:50:20
W ostatnich latach na naszym rynku prasowym pojawiło się wiele kolorowych, pięknie wyda...
Władysław • 2020-01-25 07:46:55
Zhańbiony Mężczyzna Autor: Władysław Pitak Młodzi mężczyźni nie spieszą się d...
Władysław • 2020-01-25 07:42:34
SĄD SĄDEM A ,,SPRAWIEDLIWOŚĆ" TO ZUPEŁNIE INNA SPRAWA CHOĆ WIELU POCZCIWOTOM ZALEŻY...
LESZEK • 2020-01-24 09:05:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Śmierci, próżno się pysznisz; cóż, że wszędy słynie 
Potęga twa i groza; licha w tobie siła, 
Skoro ci, których — myślisz -jużeś powaliła, 
Nie umrą, biedna Śmierci; mnie też to ominie. 
Już sen, który jest twoim obrazem jedynie, 
Jakże miły: tym bardziej więc musisz być miła, 
Aby ciała spoczynek, ulga duszy była 
Przynętą, która ludzi wabi w twe pustynie. 
Losu, przypadku, królów, desperatów sługo, 
Posłuszna jesteś wojnie, truciźnie, chorobie; 
Łatwiej w maku czy w czarach sen znaleźć niż w tobie 
I w twych ciosach; więc czemu puszysz się tak długo? 
Ze snu krótkiego zbudzi się dusza człowieka 
W wieczność, gdzie Śmierci nie ma; Śmierci, śmierć cię czeka. 

Polecamy również:

  • John Donne, Sonet XIV - interpretacja i analiza wiersza

    John Donne stał się jednym z najważniejszych twórców niezwykle ciekawego, nośnego znaczeniowo oraz artystycznie inspirującego nurtu w angielskiej poezji czasów baroku, nazwanego później poezją metafizyczną. Jej przedstawiciele, najczęściej ludzie głęboko wierzący, ale jednocześnie mające... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 3 =