Sonet X - treść wiersza

Śmierci, próżno się pysznisz; cóż, że wszędy słynie 
Potęga twa i groza; licha w tobie siła, 
Skoro ci, których — myślisz -jużeś powaliła, 
Nie umrą, biedna Śmierci; mnie też to ominie. 
Już sen, który jest twoim obrazem jedynie, 
Jakże miły: tym bardziej więc musisz być miła, 
Aby ciała spoczynek, ulga duszy była 
Przynętą, która ludzi wabi w twe pustynie. 
Losu, przypadku, królów, desperatów sługo, 
Posłuszna jesteś wojnie, truciźnie, chorobie; 
Łatwiej w maku czy w czarach sen znaleźć niż w tobie 
I w twych ciosach; więc czemu puszysz się tak długo? 
Ze snu krótkiego zbudzi się dusza człowieka 
W wieczność, gdzie Śmierci nie ma; Śmierci, śmierć cię czeka. 

Polecamy również:

  • John Donne, Sonet XIV - interpretacja i analiza wiersza

    John Donne stał się jednym z najważniejszych twórców niezwykle ciekawego, nośnego znaczeniowo oraz artystycznie inspirującego nurtu w angielskiej poezji czasów baroku, nazwanego później poezją metafizyczną. Jej przedstawiciele, najczęściej ludzie głęboko wierzący, ale jednocześnie mające... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 5 =
Ostatnio komentowane
ok
ktostam • 2021-06-19 15:17:37
Tak
Tak • 2021-06-17 07:30:57
spoko
:) • 2021-06-16 20:42:56
x - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:34:20
Mudnok - poprawione, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:37:39