Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Danse macabre - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
czemu mi znowu jg gre intuje
nigga • 2019-10-20 18:45:52
mało
Wiktoria • 2019-10-20 14:55:43
.
. • 2019-10-20 14:52:40
łatwe bardzo
adolf • 2019-10-20 16:37:00
xDDDDDDDDDDDD
xDDDDDDDDDDDDD • 2019-10-19 07:58:53
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Danse macabre był popularnym w średniowieczu motywem, przypominający ludziom o śmierci i jej naturze. Na miniaturach przedstawiających taniec śmierci portretowano postacie z różnych stanów, w różnym wieku, kobiety i mężczyzn, aby pokazać, że nikt nie może być pewny swojego jutra, a także – każdy prędzej czy później umrze. Pod tym jednym względem wszyscy są sobie równi.

Baudelaire nawiązuje do tego średniowiecznego motywu tytułem i tematyką wiersza, jednak obraz śmierci zawarty w utworze odbiega od średniowiecznej wizji. Śmierć z ówczesnych wyobrażeń jest straszna, budzi grozę. Przedstawiano ją pod postacią rozkładającego się ciała lub szkieletu, a jej atrybutami była kosa i czarna peleryna z głębokim kapturem. U Baudelaire'a jest ona powabną kobietą, ubraną w białą suknię, bogato zdobioną, z delikatnego muślinu. Na stopach ma pantofelki z pomponami, na dłoniach rękawiczki, a zamiast kosy trzyma bukiet kwiatów. Kwiaty zdobią też jej głowę. Wygląda więc niczym prawdziwa elegantka i kokietka, bywalczyni balów i salonów. Jej zalotność podkreśla lekki i wyzywający krok.

Śmierć traci u Baudelaire'a swoją groźną powierzchowność, co nie znaczy wcale, że stała się ona mniej niebezpieczna.

Polecamy również:

  • Danse Macabre - treść wiersza

    Dumna ze swej postawy jak kobieta żywa, Ze swym bukietem, chustką i rękawiczkami, Ma niedbale swobodny powab, co wyzywa, I wdzięk chudej kokietki, co drażni i mami. Któż i na jakim balu widział kibić węższą? Jej suknia, w obfitości przesadnie bogatej, Spływa bujnie na zwięzłą... Więcej »

Komentarze (0)
3 + 4 =