Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Albatros - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Świetna analiza.
Łukasz • 2019-11-13 21:19:50
XD
XD • 2019-11-13 17:25:59
Prawda Dawid oddam ci mój kanał
Young Igi • 2019-11-13 12:53:32
szmata
shmata • 2019-11-13 12:56:10
xd co tu się dzieje zapraszam, do mnie na kanał Jakubix Jakubix z mordką w okularach
Jakubix • 2019-11-13 09:07:34
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Albatros” to wiersz dotyczący sytuacji artysty – tytułowy ptak jest symbolem twórcy. Utwór ukazuje jego dwoistą naturę: na wolności jest potężny, piękny, wzniosły, powoduje zachwyt i zazdrość. Z kolei na podkładzie statku, schwytany i spętany, budzi jedynie litość, jest niezdarny i nieporadny.

W pierwszych wersach poeta zarysowuje sytuację liryczną: „Czasami dla zabawy uda się załodze/ Pochwycić albatrosa, co śladem okrętu/ Polatuje...”. Stosując szereg epitetów, poeta przedstawia obraz pojmanego albatrosa:

(…) Osaczone, niezdarne, zhańbione głęboko,/ Opuszczają bezradnie swe skrzydła wspaniałe/ I jak wiosła zbyt ciężkie po pokładzie wloką (…).

Niezdarność, poniżenie kontrastują z poprzednimi wspaniałością, majestatem. Podobnie wygląda to w kolejnych fragmentach, skierowanych już bezpośrednio do albatrosa:

(…) O jakiż jesteś marny, jaki szpetny z bliska,/ Ty, niegdyś piękny w locie, wysoko, daleko! (…).

Słowa te podmiot liryczny kieruje do artystów, ludzi żyjących w dwóch światach naraz. W świecie marzeń, idei, sztuki są niczym wolne, „dalekolotne” i potężne ptaki. Zmuszeni do przyziemnej egzystencji, zbrukani codziennością i przeciętnością stają się „kalekami”. Myśl ta została

Polecamy również:

  • Albatros - treść wiersza

    Czasami marynarze dla pustej zabawy Chwytają albatrosy, wielkie morskie ptaki, Co niby towarzysze spokojni mkną w szlaki Gorzkich otchłani morza, które prują nawy. Więcej »

Komentarze (0)
1 + 5 =