Zlodowacenie bałtyckie (Polski) - geografia

Około 115 tys. lat temu zakończył się interglacjał eemski i rozpoczął się ostatni glacjał, nazywany zlodowaceniem bałtyckim, północnopolskim lub Vistulianem. W innych regionach Europy i świata nosi ono jednak też inne nazwy (Würm w Alpach, Wisconsin w Ameryce Północnej, zlodowacenie wałdajskie w Rosji czy Devensian w Wielkiej Brytanii).

Na Ziemi rozwinęły się wtedy lądolody (lodowce kontynentalne). W Ameryce Północnej połączyły się trzy tarcze lodowe: grenlandzka, laurentyńska (kanadyjska) i Gór Skalistych i Kaskadowych. Rozwinął się też lądolód skandynawski pokrywając znaczną część Europy Północnej i zachodniej Syberii. Gruba warstwa lodów morskich pokryła Morze Arktyczne. Lodowce górskie pokryły góry Europy (w Polsce Tatry i Karkonosze i Babia Góra) i Azji. Na półkuli południowej większe niż dziś rozmiary miał lód szelfowy wokół Antarktydy. Jego rozrost ograniczały jednak wody Oceanu Południowego. Lodowcami pokryły się też Andy w Ameryce Południowej, Wielkie Góry Wododziałowe w Australii i Alpy Południowe w Nowej Zelandii.

Niektóre lądy polarne (wschodnia Syberia, czy północna Alaska) pozostały wolne od lodu z powodu zbyt niskich opadów. W obszarach tych oraz na przedpolu lądolodu

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach
Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 1 =
Ostatnio komentowane
33
33 • 2021-05-14 07:18:27
Nie opisali różnic mitologi greckiej a rzymskiej.
Uczennica • 2021-05-14 06:23:31
elo
jonatan • 2021-05-13 14:50:49
Tekst wsm fajny, ale tak dziwnie napisany, nie da się nic zrozumieć, lepiej się popraw ...
Ktos mondry • 2021-05-13 12:45:10
Fajna robota, dzięki byczku
Toja • 2021-05-13 11:26:25