Zbigniew Herbert, Hamlet na granicy milczenia – streszczenie - strona 2

W ten sposób Hamlet miałby sprawdzać przepowiednie ukazującego mu się Ducha. Ostatecznie Herbert dochodzi do wniosku, że przedstawienie na dworze było rodzajem zemsty estetycznej, potrzebnej Hamletowi do lepszego zrozumienia swojej sytuacji. Jest to bowiem zamach dokonany w sferze wyobrażeń.

Ciekawą tezą poety jest stwierdzenie, że Hamlet jest artystą tragicznym, ponieważ zdał sobie sprawę, że jego sztuka nie ma szansy zbawić świata.

Drugim ważnym wątkiem, na który poeta zwraca uwagę jest wielostronny bunt przeciw zwyczajności rzeczywistości, który wyrażają Hamlet i Ofelia.  Szekspirowscy bohaterowie nie godzą się na szybkie pytania i proste, łatwe odpowiedzi. Ludzie unikają zbytniej dociekliwości sensu, by łatwiej żyć. Hamlet jest zaprzeczeniem takiej postawy, on za wszelką cenę pragnie dociec najgłębszego. W kolejnych fragmentach Herbert dokonuje specyficznej sobie charakterystyki księcia. Miał on określony światopogląd z dawką racjonalnego uporządkowania, indywidualnym systemem wartości. Nie „szedł” jednak Hamlet po najmniejszej linii oporu – obok przyjemnych i sympatycznych pojęć i wartości moralnych uwzględniał w świecie pierwiastek zła, zbrodnię. Co więcej, potrafi je książę

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 5 =
Ostatnio komentowane
ok
ktostam • 2021-06-19 15:17:37
Tak
Tak • 2021-06-17 07:30:57
spoko
:) • 2021-06-16 20:42:56
x - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:34:20
Mudnok - poprawione, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:37:39