Lucifer - interpretacja, opracowanie

„Lucifer” to wiersz z jedynego tomiku poezji autorstwa Tadeusza Micińskiego zatytułowanego „W mroku gwiazd” (1902). Utwór oddaje fascynację poety satanizmem, okultyzmem, wiedzą ezoteryczną.

Podmiotem lirycznym jest sam Lucyfer – władca piekieł, uosobienie zła. Przynajmniej taki jego obraz utrwalony został w kulturze. Miciński kreuje go na nowo, tworząc obraz jednostki zagubionej, wewnętrznie rozdartej i nieszczęśliwej. Właśnie to przeciwstawienie się tradycji chrześcijańskiej oraz literackiej było powodem oburzenia rzesz odbiorców i krytyków. Lucyfer z wiersza Micińskiego łączy w sobie wiele sprzeczności: jest zarazem światłem (nazywa siebie: „komet królem”, „otchłanią tęcz”, „płomieniem bożym”) i ciemnością (grobowiec, mogiła).

Bywa taki, jakim ludzie zwykli go wiedzieć – silny, niszczycielski, zły i potężny. To jednak tylko jedno z jego obliczy. Lucyferowi brak sił, by być takim przez cały czas, podobnie jak człowiek ulega chwilom słabości, staje się wtedy delikatny, wrażliwy, kruchy, niemal bezbronny:

(…) ja w mrokach gór zapalam czerwień zorzy/ iskrą mych bólów, gwiazdą mej bezmocy./ (…) mogił swych kryję trupiość i ohydę (…).

Sam nie potrafi określić, jaki jest naprawdę, ale

Komentarze (1)
Wynik działania 1 + 2 =
Kasia
2020-06-17 11:55:30
wow
Ostatnio komentowane
adł w końcu stoła, Podparł się w boki jak basza: »Hulaj dusza! hulaj!« woła, Ś...
 Jedzą, piją, lulki palą, Tańce, hulanka, swawola; Ledwie karczmy nie rozwalą, Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!  Twardowski si • 2020-09-23 09:50:19
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58