Stefan Chwin, Hanemann – opracowanie

Geneza

Stefan Chwin napisał powieść Hanemann w 1995 roku. Jeszcze w tym samym roku jej autor został nagrodzony „Paszportem Polityki”. Książka konwencją i stylem wpisuje się w grupę utworów, które poruszają temat tzw. „małej ojczyzny” (w tym wypadku Gdańska), utrzymując go w atmosferze nostalgii i wspomnienia.

Konstrukcja

Narracja w powieści Stefana Chwina jest prowadzona na dwa sposoby. Z jednej strony, zgodnie z rozwojem akcji, opisuje kolejne wydarzenia w życiu głównego bohatera, z drugiej zaś opiera się na dygresjach, licznych odniesieniach i refleksjach. Dochodzi do rekonstrukcji przeszłości we wspomnieniach Hanemanna, co stwarza alternatywny ciąg narracyjny i interpretacyjny tekstu.

W pewnym stopniu autor sięga po schemat powieści kryminalnej, z której wyłania treści o charakterze filozoficznym.

Konwencja i narracja

Na kartach Hanemanna odnaleźć można wiele wątków i historii niedopowiedzianych, stąd teza, że Chwin wykorzystał w nim elementy powieści detektywistycznej – fabuła zakończona zostaje odkryciem, a nie sceną, wynikającą z regularnego następstwa wydarzeń. Niejasna jest m.in. decyzja głównego bohatera o porzuceniu pracy w Instytucie Anatomii – w narracji pojawiają

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 3 =
Ostatnio komentowane
Stary siedzi na wersalce i...
Stary • 2020-10-29 19:18:40
good!
g00dguy • 2020-10-29 18:59:42
xd
luka • 2020-10-29 09:49:59
fajny
lily • 2020-10-29 09:21:27
p
sm • 2020-10-29 08:05:04