Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Malarstwo barokowe w Polsce - cechy i przykłady

Ostatnio komentowane
Tekst zapewne zredagowany przez historyka. Tak naprawdę nic na temat rewolucyjnych osiąg...
furiat • 2019-08-15 11:10:28
Szkoda że nie ma zdań a tak poza tym to fajna strona
Nie kumata862 • 2019-08-06 19:59:23
Świetne, że można nauczyć się pisać dobry felieton. Przydaje się ta wiedza także p...
Szymon Owedyk • 2019-08-01 04:28:01
Super wskazówki, jak pisać reportaż. Swoje rady o tym, jak reportaż i felieton piszę,...
Szymon Owedyk • 2019-07-31 20:10:19
Sorry, ale to nie jest o tańcu śmierci, tylko o "Rozmowie..." w ogóle.
Andr • 2019-07-30 10:51:02
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA
Portret trumienny Stanisława Woyszy
Portret trumienny Stanisława Woyszy

Na gruncie polskim malarstwo rozwijało się najintensywniej w okresie dojrzałego baroku, a więc głównie w drugiej połowie XVII wieku. Ogromną popularnością cieszyły się wtedy gatunki narodowe, występujące jedynie na ziemiach polskich, w postaci portretu sarmackiego oraz portretu trumiennego, który wykonywany był zazwyczaj na blaszanej tabliczce o formie odpowiadającej przekrojowi trumny.

Oprócz nich królowała – oczywiście – tematyka religijna, ujmowana najczęściej w duchu kontrreformacyjnego moralizatorstwa, któremu służył niezwykle popularny na ziemiach polskich motyw dance macabre. Co ciekawe – w dzieła o tematyce sakralnej wpisywano dosyć często portrety ich fundatorów, co wiązało się wkroczeniem w świat artystycznego mecenatu magnaterii i bogatej szlachty na początku wieku XVIII.

Michael Willman, Krajobraz ze świętym Janem
Michael Willman, Krajobraz ze świętym Janem z 1656 roku


Wielkim mecenasem malarstwa stały się wówczas – obok kościołów – również dwory królewskie, co zapoczątkowało bardzo silny w polskiej sztuce nurt historyczny. Za jego prekursora uznaje się zwykle Tomasza Dolabellę zatrudnianego przez wiele lat na dworze Wazów, z którego nazwiskiem najsilniej kojarzy się dzieło „Zygmunt III pod Smoleńskiem”. Kontynuatorem tego prądu stał się Jerzy Eleuter Szymonowicz-Sie

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =
echo $this->Html->script('core.min'); echo $this->Html->script('blockadblock.js'); echo $this->Html->script('fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->css('/js/fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->script('jnice/jquery.jNice', array('async' => 'async')); echo $this->Html->css('/js/jnice/jNice.min');