Asiunia
Asiunia to drugi tom serii Muzeum Powstania Warszawskiego dla Dzieci.
To historia autorki - Joanny Papuzińskiej, która w dzieciństwie przeżyła II wojnę światową w warszawskich realiach. Książka rozpoczyna się, gdy tytułowa Asiunia kończy pięć lat, a pewnej nocy zostaje pozbawiona domu i rodziny. To wspomnienia niezrozumiałej tułaczki po obcych miejscach, wśród obcych ludzi.
Cała seria ma w sposób przystępny dla dzieci, ukazać im sytuację, w której znaleźli się ich rówieśnicy podczas II Wojny Światowej.
Asiunia - streszczenie
Asiunia to książka autorstwa Joanny Papuzińskiej. Została wydana w 2011 roku. Akcja powieści toczy się w czasie trwania II wojny światowej - ten konflikt został przedstawiony oczami dziecka, czyli właśnie tytułowej Asiuni. Poniżej przedstawiamy streszczenie Asiuni z podziałem na rozdziały.
Warto wiedzieć, że główną bohaterkę powieści można utożsamić z autorką książki. Joanna Papuzińska opowiedziała w ten sposób historię własnej rodziny w okresie okupacji.
Asiunia - streszczenie
Rozdział I
Trwa II Wojna Światowa. Asiunia wraz z rodzicami i rodzeństwem mieszka w Warszawie. Skończyła właśnie pięć lat. Starszy brat uczy ją, aby zawsze pamiętała swój adres.
Rozdział II
Niemcy zabrali rodziców Asiuni. Zostaje rozdzielona z braćmi i trafia do obcych ludzi.
Rozdział III
Asiunia trafia do domu na ulicy Filtrowej, gdzie mieszkają trzy bardzo poważne panie oraz dziewczynka Elka, z którą się zaprzyjaźnia. Chodzi do przedszkola.
Rozdział IV
Dziewczynka trafia do kolejnego domu - wesołej cioci Oli, którą nazywa ciocią Tygrys. Gdy nie ma ubrań na lato, kobieta zdobywa je. Następnie Asiunia jedzie do własnej babci.
Rozdział V
Babcia mieszka w domku letniskowym. Trafia do niego całe rodzeństwo. Starsi bracia Asiuni bezskutecznie próbują dostać się do Warszawy, aby walczyć w Powstaniu.
Rozdział VI
Podczas kolejnego ostrzału Asiunia kryje się w schronie. Jest z nią całe rodzeństwo oprócz brata Marka oraz babci. Okazuje się, że przynieśli kluski, które nie mogły się zmarnować.
Rozdział VII
Niemcy wygonili rodzinę z domku. Tworzy się pochód złożony z wielu ludzi poganianych przez żołnierzy. Asiuni z rodziną udaje się go opuścić i schować się w rowie.
Rozdział VIII
Babcia z wnukami kryje się w piwnicy u jakiejś kobiety, gdy trwają walki Niemców z Rosjanami. Gdy wracają do domku letniskowego, zastają zniszczony budynek - przeszedł tamtędy front. Asiunia wyobraża sobie go jako trolla. Muszą w nim zostać aby czekać na tatę.
Rozdział IX
Przychodzi zima. Dom nie daje się ogrzać, chłopcy zewsząd znoszą różne materiały na opał. Panuje głód, trzeba pić kawę z żołędzi i czarną zupę, brakuje ciepłych ubrań.
Rozdział X
Pewnego razu do domku przychodzi ciocia Ola i przynosi kaszę zawiniętą jak niemowlę.
Rozdział XI
Starsi bracia Asiuni sprzedawali co się da aby zdobyć pieniądze. Bardzo marzli, przez co chorowali. Całą rodzina w końcu jedzie rosyjską ciężarówką, a później wozem ze słomą do Stoczka, do cioci Oli.
Rozdział XII
W Stoczku ciocia Ola opiekuje się ponad setką dzieci bez rodziców. Wojna dobiega końca, wraca tata.
Asiunia - plan wydarzeń
1. Asiunia świętuje piąte urodziny;
2. Niemieccy żołnierze zabierają rodziców Asiuni;
3. Asiunia trafia do domu na ulicy Filtrowej;
4. Dziewczynka zostaje przeniesiona do cioci Oli;
5. Asiunia przeprowadza się do domku letniskowego babci;
6. Starsi bracia Asiuni bezskutecznie próbują udać się do Warszawy na Powstanie;
7. Podczas ostrzału babcia przynosi do piwnicy kluski;
8. Niemieccy żołnierze wyganiają rodzinę z domku, każą iść w pochodzie;
9. Babci z wnukami udaje się opuścić pochód;
10. Rodzina wraca do domku letniskowego;
11. Cała rodzina walczy z głodem i chłodem;
12. Ciocia Ola przynosi kaszę;
13. Babcia z wnukami przenosi się do cioci Oli;
14. Kończy się wojna, wraca tata Asiuni.
Asiunia - opracowanie
Czas i miejsce akcji
Miejsce akcji:
Warszawa (ulica Mątwicka 3, ulica Filtrowa, ulica Alberta)
Anin
Stoczek Łukowski
Czas akcji:
Ostatnie lata II Wojny światowej. Czas mniej więcej od stycznia 1944 do czerwca 1945.
Geneza
Asiunia została wydana w 2011 roku w ramach serii Muzeum Powstania Warszawskiego dla Dzieci. To wspomnienia autorki odnoszące się do jej przeżyć z ostatnich lat II Wojny Światowej. Jak mówi sama autorka, nie może mieć stu procentowej pewności na ile to co pisze, jest rzeczywiście tym, co zapamiętała, a w jakim stopniu jest to wynik słuchania rodzinnych opowieści oraz oglądania zdjęć.
Motywy w książce
Motyw wojny – w tej książce wojna została opisana z perspektywy 5-letniego dziecka, któremu odebrano rodziców, własny dom, ubrania, prezenty urodzinowe. Okazuje się, że problemy, jakie przeżywa, czyli głód, brak ubrań czy lokum, choroby oraz niepewność o los własny i bliskich osób, to także to, co odnajdujemy we wspomnieniach osób dorosłych. Wojna zabrała dzieciom lata beztroski rzucając je bez przygotowania w świat poważnych problemów, konieczności radzenia sobie z tym, co nie powinno spoczywać na ich barkach, a nawet odpowiedzialność za rodzinę.
Problematyka
Asiunia to książka autobiograficzna. Opisuje wspomnienia z czasów II Wojny Światowej z perspektywy pięcioletniej dziewczynki, która została oddzielona od rodziców. Nie mając wpływu na swoje losy, przechodziła pod opiekę kolejnych obcych osób, aż wreszcie trafiła wraz z rodzeństwem do własnej babci. Nie był to jednak koniec jej udręk. Dziewczynce nieustannie groziło niebezpieczeństwo związane z bombardowaniami, ale także problemy takie jak: głód, brak ubrań na zimę, brak opału. Choć Asiunia nie rozumiała wszystkiego, co się wokół niej działo, wytłumaczenie miała tylko jedno: „Bo jest wojna”. Książka, mimo iż jest kierowana do młodych czytelników, nie ubarwia, nie łagodzi opisów wojennych realiów.
Asiunia - bohaterowie
Asiunia – w momencie rozpoczęcia akcji książki kończy pięć lat. Wraz z rodzicami i licznym rodzeństwem mieszka w Warszawie przy ulicy Mątwickiej. Niedługo po tym zostaje oddzielona od rodziny i pozostaje pod opieką obcych kobiet, aż w końcu trafia do babci.
Pomimo tragizmu wydarzeń, które dzieją się dookoła niej, jak każde dziecko lubi żartować i bawić się. Jest wrażliwa, potrafi długo przysłuchiwać się wiatrowi, dostrzegając różnice w jego brzmieniu.
Trudno jej zrozumieć to, co dzieje się dookoła, a wszystko tłumaczy wojną. „Bo jest wojna” powtarza wielokrotnie, choć wcale nie zna świata bez wojny. Przed jej wybuchem była zbyt mała aby cokolwiek pamiętać. Wizualizuje sobie pewne pojęcia, np. front, to w jej wyobraźni wielki troll.
Tęskni nie tylko za rodzicami, ale także za swoim domem, za kubkiem, piżamą. Jest świadoma niebezpieczeństw, które na nią czyhają.
Ciocia Ola (ciocia Tygrys) – kobieta, która opiekowała się Asiunią. Była bardzo wesoła, dużo żartowała, bawiła się z dziewczynką udając tygrysa. Gdy babcia i rodzeństwo Asiuni nie mieli już nic do jedzenia, przyniosła im zawiniętą w niemowlęce ubranka kaszę.
Prowadziła ośrodek, w którym opiekowała się ponad setką dzieci, które nie mogły wrócić do rodziców bądź były osierocone.
Była zaradną, zorganizowaną, opiekuńczą i troskliwą kobietą. Ryzykowała swoją wolność, a nawet życie, aby pomóc najmłodszym w potrzebie.
Rodzeństwo Asiuni (Ewa, Danka, Przemek, Krzysztof, Marek i Tomek) – najwięcej dowiadujemy się o braciach dziewczynki. Byli to odważni chłopcy, którzy jako harcerze chcieli iść walczyć w Powstaniu Warszawskim. Pomimo nastoletniego wieku wystawali na chłodzie i sprzedawali najróżniejsze rzeczy, aby zdobyć pieniądze na jedzenie dla rodziny. Nie mając odpowiednich ubrań oraz będąc niedożywieni zapadali na liczne choroby.
Babcia Asiuni – bierze pod opiekę Asiunię i jej rodzeństwo. Jest bardzo zaradną kobietą, która zamiast zamartwiać się, woli mieć „pomyślunek”, potrafi z różnych roślin ugotować coś do jedzenia, gdy doskwiera im głód. Z dużym poświęceniem zajmuje się wnukami, choć sama twierdzi, że to chłopcy się o nich troszczą.