Romantyzm we Francji - charakterystyka (przedstawiciele, cechy, geneza)

Geneza

Romantyzm we Francji pojawia się na początku XIX wieku, jednak już od czasu Wielkiej Rewolucji Francuskiej można mówić o pewnych tendencjach preromantycznych. Z pewnością nurt, któremu we Francji było najbliżej do nowej estetyki to sentymentalizm sygnowany znaczącym nazwiskiem Jana Jakuba Rousseau, jako twórcy powieści epistolarnej  „Julia, czyli Nowa Heloiza”.

Najważniejsze zjawiska i twórcy

Typowo francuskie zjawiska romantyczne to np. frenezja romantyczna, czyli tendencja artystyczna polegająca na komponowaniu dzieła literackiego z elementów dziwnych i budzących strach, często polegająca na wprowadzaniu krwawych, upiornych motywów. Ponadto to właśnie we Francji zostaje zapoczątkowana tak zwana „choroba wieku”, czyli postawa kryzysu i wyczerpania charakteryzująca młodego bohatera. Tutaj wreszcie powstaje typowy dramat romantyczny.

Najważniejsi twórcy francuskiego romantyzmu to Francois Rene Chateaubriand, autor „Ducha chrześcijaństwa” (1802). Jest to dzieło, w którym mamy do czynienia z ostrym odcięciem się od scjentyzmu epoki oświecenia i zwróceniem się w stronę treści duchowych.

Inną ważną osobowością był Alfred de Muset, autor słynnej „Spowiedzi dziecięcia wieku” (1836). To właśnie tu pojawia się postać Oktawa cierpiącego na „chorobę wieku”. Bardzo duże znaczenie w całej literaturze europejskiej zyskał również Stendhal swoją powieścią „Czerwone i czarne”. Głównym bohaterem utworu jest Julian Sorel, postać wywodząca się z nizin klasowych, która walczy o godne miejsce w społeczeństwie. Na gruncie prozy historycznej romantyzm francuski przynosi tak znamienitego twórcę jak Aleksander Dumas-ojciec, autor „Trzej muszkieterów” i „Hrabiego de Monte Christo”.

Najważniejszym romantykiem francuskim o światowej sławie był natomiast Victor Hugo. To właśnie u niego można zaobserwować romantyczną frenezję w dziele zatytułowanym „Han w Islandii”. Jednak do historii literatury przeszedł przede wszystkim jako autor dramatów „Cromwell” (1827) i „Hernani” (1830). Hugo stworzył nowy typ dramatu, odcinając się całkowicie od klasycyzmu, poprzez mieszanie artystycznych stylów i konwencji. Sukcesem Hugo były również jego wielkie powieści, czyli „Katedra Panny Marii w Paryżu” (1831) i  „Nędznicy” (1862).

Polecamy również:

  • Aleksander Dumas – biografia, książki

    Pisarz i dramaturg pochodzenia francuskiego. Urodził się 24 lipca 1802 roku w rodzinie markizów. Jego ojciec – Cessette Dumas służył w armii francuskiej w okresie rewolucji, gdzie osiągnął stopień generała. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 3 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
zajefajne
• 2024-06-12 14:00:02
q
• 2024-06-10 20:15:55
ok
• 2024-06-05 13:52:17
nadal nie umiem tego napisać
• 2024-06-04 10:48:42
Mógłby być jeszcze do tego cały utwór napisany.
• 2024-06-03 19:41:43