Stanisław Korab-Brzozowski, O, przyjdź – analiza i interpretacja

Geneza

Utwór Stanisława Korab-Brzozowskiego został opublikowany 1898 roku na łamach czasopisma „Życie”. Wyraża, charakterystyczne dla ówczesnej epoki, silne nastroje dekadenckie, oddające poczucie zbliżającej się katastrofy i głęboki kryzys wartości.

Forma

Wiersz złożony jest z trzech strof, z których każda rozpoczyna się tytułową apostrofą „O przyjdź”. Jego budowa jest dynamiczna – dłuższe wersy przeplatają się z jednowyrazowymi – zabieg ten zatrzymuje uwagę czytelnika na poszczególnych, zawartych w tekście refleksjach. W wierszu Stanisław Korab-Brzozowski użył języka niezwykle obrazowego i plastycznego. Poeta stosuje ciągi epitetów i zabieg synestezji czyli łączenia wyrazów oddających wrażenia doświadczone przez różne zmysły. Odwołuje się Brzozowski do wzroku, słuchu, dotyku czy węchu, co dodaje zmysłowości całemu utworowi.

Koncept

Przez większość wiersza czytelnik może odnieść wrażenie, że Stanisław Brzozowski stworzył erotyk, jednak w ostatnich słowach dowiaduje się, że poeta tak naprawdę napisał zmyślny utwór na temat śmierci. Ten efekt zaskoczenia przywodzi na myśl barokowy konceptyzm, tak samo jak połączenie tematu miłości i śmierci w ogóle. Zawołania kierowane pozornie do kochanki

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 2 =
Ostatnio komentowane
.
kadzionka • 2021-10-20 15:11:25
Dziekuje
MajMos • 2021-10-20 14:36:02
Dziękuję :)
:) • 2021-10-19 17:04:53
po jakiego uda ktoś to wymyślał
czarnypjes • 2021-10-17 16:53:04
doobry artykuł
Jan Marcalik • 2021-10-15 16:22:46