Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Kosmos - Droga Mleczna, galaktyki, gwiazdozbiory - strona 5

Ostatnio komentowane
19 maja została ścięta !
Pauline • 2019-08-22 06:47:17
Ma to swoje praktyczne konsekwencje w kościelnym procesie o nieważność małżeństwa ...
Arletta Bolesta • 2019-08-21 14:21:44
Tekst zapewne zredagowany przez historyka. Tak naprawdę nic na temat rewolucyjnych osiąg...
furiat • 2019-08-15 11:10:28
Szkoda że nie ma zdań a tak poza tym to fajna strona
Nie kumata862 • 2019-08-06 19:59:23
Sorry, ale to nie jest o tańcu śmierci, tylko o "Rozmowie..." w ogóle.
Andr • 2019-07-30 10:51:02
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

(70-90% czasu jej życia) proces syntezy wodoru w jądra helu przebiega stabilnie, najintensywniej w gwiazdach najjaśniejszych. Czerwone karły zużywają paliwo jądrowe wolniej, a czas ich życia może wynosić nawet setki miliardów lat. Ewolucja gwiazd po wyczerpaniu się wodoru w jądrze, a więc po opuszczeniu ciągu głównego zależy od masy gwiazdy. Początkowo zachodzi w nich synteza pierwiastków cięższych niż hel. Później gwiazdy o masie mniejszej, podobnej i do kilku razy większej niż masa Słońca przekształcają się w białe karły o rozmiarach zbliżonych do Ziemi, tracąc swoje zewnętrzne powłoki, które tworzą mgławice planetarne. Gwiazdy o masie ponad 8 razy większej od masy Słońca kończą swój żywot w potężnej eksplozji supernowej. Jądra mniejszych spośród tych obiektów przekształcają się w gwiazdy neutronowe (np. pulsary emitujące fale radiowe), najbardziej zaś masywne zapadają się bez końca tworząc czarną dziurę. W obszarach tych zakrzywienie grawitacyjne przestrzeni jest tak silne, że promieniowanie (np. światło widzialne) nie może z nich uciec. Najbliżej Słońca – w odległości około 4,4 lat świetlnych –  leży podwójny układ gwiazd alfa Centauri.

Procesy termojądrowe zachodzące w gwiazdach

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

  • Budowa Układu Słonecznego - opis, geografia

    Układ Słoneczny to układ planetarny składający się ze gwiazdy centralnej - Słońca, które stanowi 99,86% masy Układu Słonecznego oraz związanych z nim siłą grawitacji i obiegających je ciał niebieskich. Więcej »

  • Ziemia w Układzie Słonecznym

    Ziemia – trzecia planeta Układu Słonecznego – leży w średniej odległości od Słońca równej 149 598 261 km. Orbita wokółsłoneczna Ziemi nie jest jednak orbitą kolistą, ale eliptyczną, a Słońce położone jest w jednym z ognisk tej elipsy. W swoim ruchu po orbicie Ziemia znajduje się... Więcej »

  • Ziemia - kształt, rozmiary, geografia

    Ziemia ma kształt zbliżony do elipsoidy obrotowej. Kształt ten jest wynikiem oddziaływania siły grawitacji oraz siły odśrodkowej obecnej w ruchu obrotowym, które powoduje lekkie spłaszczenie Ziemi na biegunach. Więcej »

  • Ruchy Ziemi - ruch obiegowy i obrotowy Ziemi

    Ziemia znajduje się w nieustannym ruchu. Najbardziej widoczne są następstwa dwóch ruchów Ziemi: ruchu obiegowego po orbicie eliptycznej wokół Słońca oraz ruchu obrotowego (wirowego), jaki Ziemia wykonuje wokół własnej osi. Więcej »

  • Księżyc - naturalny satelita Ziemi

    Księżyc to jedyny naturalny satelita Ziemi. Jest drugim pod względem jasności obiektem na sferze niebieskiej. Ma średnicę 3476 km i masą około 70 trylionów ton. Jest to odpowiednio: 27% średnicy i 0,12% masy Ziemi. Czyni to z Księżyca największego naturalnego satelitę w Układzie Słonecznym w... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 5 =
echo $this->Html->script('core.min'); echo $this->Html->script('blockadblock.js'); echo $this->Html->script('fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->css('/js/fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->script('jnice/jquery.jNice', array('async' => 'async')); echo $this->Html->css('/js/jnice/jNice.min');