Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jorge Louis Borges, Ogród o rozwidlających się ścieżkach – opracowanie

Ostatnio komentowane
Całkiem przydatne! ...
Anna Maria-Wesołowska • 2020-01-25 16:25:01
Rodzina (na szczęście) nie jest przystankiem lecz pierwszą naturalną grupą społeczn...
Władysław • 2020-01-25 07:50:20
W ostatnich latach na naszym rynku prasowym pojawiło się wiele kolorowych, pięknie wyda...
Władysław • 2020-01-25 07:46:55
Zhańbiony Mężczyzna Autor: Władysław Pitak Młodzi mężczyźni nie spieszą się d...
Władysław • 2020-01-25 07:42:34
SĄD SĄDEM A ,,SPRAWIEDLIWOŚĆ" TO ZUPEŁNIE INNA SPRAWA CHOĆ WIELU POCZCIWOTOM ZALEŻY...
LESZEK • 2020-01-24 09:05:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Geneza i gatunek

Ogród o rozwidlających się ścieżkach to opowiadanie Borgesa, wchodzące w skład zbioru o tym samym tytule. Argentyński pisarz właściwie połączył i wydał dwa zbiory pod wspólnym tytułem Fikcje, który ukazał się w 1944 roku. W 1962 dokonano tłumaczenia na język angielski, co przyczyniło się do popularności pisarstwa Borgesa w Europie i na świecie. Sam tekst Ogród o rozwidlających się ścieżkach powstał w 1941 roku i jest zaliczany do opowieści-labiryntu. Ten rodzaj utworu uznawany jest zaś za reprezentanta realizmu magicznego. W istocie, Jorge Louis Borges uchodził za jednego z pierwszych przedstawicieli tego nurtu literackiego.

Konwencja i styl

Opowiadanie Borgesa charakteryzuje się połączeniem dwóch estetyk – elementów rzeczywistości realnej oraz składników o charakterze fantastycznym, wzajemnie się przeplatających. Te dwie konwencja funkcjonują w tekście na zasadzie syntezy – to co realne wydaje się czytelnikowi nierzeczywiste, a to co fantastyczne – zyskuje wymiar doświadczalny. Opowieść-labirynt charakteryzuje się pozornym brakiem logiczności w warstwie fabularnej i opisowej. W utworze Argentyńczyk połączył motywy wojennego niepokoju, środowiska szpiegowskiego,

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 5 =