Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

But w butonierce – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
Dzk
MAGDA • 2018-11-21 15:52:15
Nieprzydatne
Kro • 2018-11-21 14:19:55
o tata z mamą są w szkole mojej
pioterek • 2018-11-21 10:38:03
czy jest może opis sił międzycząsteczkowych a nie tylko sił spujności ?
coś tam • 2018-11-20 18:10:28
xd
xd • 2018-11-19 20:48:47
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„But w butonierce” to wiersz Brunona Jasieńskiego pochodzący z tomu o tym samym tytule. Poeta występuje tutaj jako futurysta, który z upodobaniem odcina się od swoich literackich poprzedników posługując się strategią prowokacji. Jak jednak zauważa Jerzy Kwiatkowski, utwór rewolucyjny w treści nie jest taki w swojej formie. Jasieński pozostaje bowiem bliski pod tym względem Skamandrytom: stosuje regularny, sylabiczny i rymowany wiersz. W pełni prezentuje zatem swój literacki kunszt.

Futuryzm, czyli przyszłość

Jak przystało na programowy wiersz futuryzmu, najważniejszy krąg wartości wyznacza sfera przyszłości. Opozycja pomiędzy przeszłością a tym, co dopiero ma nastąpić, zostaje zarysowana już w pierwszym wersie utworu:

Zmarnowałem podeszwy w całodziennych spieszeniach,
Teraz jestem słoneczny, siebiepewny i rad.

Sama postawa podmiotu wiersza jest wyraźnie ukierunkowana na przyszłość. Metaforę owego postępu stanowi obraz poruszania się naprzód z dużą szybkością i bez oglądania się za siebie. Poeta stwierdza, że „stawia kroki milowe”, „nie zatrzyma się”, coś go niesie „przed” i nie dba o tych, „co za nim nie zdążą”. Są to zatem wyraźne sygnały radosnego kroczenia w przyszłość. Apogeum definitywnego

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 3 =