Spółgłoska - klasyfikacja, cechy

W języku polskim występują następujące spółgłoski: b, c, cz, d, dz, dż, f, g, h (ch), j, k, l, ł, m, n, p, r, s, sz, t, w, z, ż. Większość z nich ma swoje odpowiedniki miękkie: bi (=b’), ć, di (=d’), dź, f’, g’, h’/ch’, k’, l’, m’, ń, p’, r’, ś, t’, w’, ź.

Spółgłoski to głoski nieotwarte, w czasie wymawiania których powietrze z płuc musi przedostać się przez zwarcia i szczeliny różnych elementów aparatu mowy (np. wiązadeł głosowych), co prowadzi do powstawania poszczególnych dźwięków.

Podstawowe cechy głosek

Stopień zbliżenia środkowej części języka i podniebienia twardego decyduje o miękkości lub twardości spółgłoski. Jeśli oba narządy stykają się, mamy do czynienia z głoskami miękkimi (np. ć, f’, k’, dź), jeżeli pozostają bez kontaktu - z głoskami twardymi (np. c, f, k, dz).

Układ wiązadeł głosowych w czasie wymawiania głoski decyduje o jej dźwięczności lub bezdźwięczności. Jeśli wiązadła są zsunięte, płynące z płuc powietrze napotyka opór, w efekcie czego wprawia wiązadła w drgania. Mamy wtedy do czynienia ze spółgłoskami dźwięcznymi (b, d, dz, dż, g, j, l, ł, m, n, r, w, z, ż oraz ich miękkie odpowiedniki). Jeśli wiązadła są rozsunięte, powietrze przepływa przez nie swobodnie, umożliwiając

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 2 =
Ostatnio komentowane
ee4
rr • 2021-10-20 19:19:10
xd
Łucja • 2021-10-20 17:24:00
XD
LOL • 2021-10-20 16:21:41
.
kadzionka • 2021-10-20 15:11:25
Dziekuje
MajMos • 2021-10-20 14:36:02