Poziom urbanizacji Europy w epoce nowożytnej (XVI-XVIII)

Współczynnik urbanizacji to procentowy udział ludności miejskiej w ogólnej liczbie ludności zamieszkałej na danym terytorium. Postaraj się odszukać i przedstawić dane informujące o współczynniku urbanizacji kontynentu europejskiego w epoce nowożytnej (XVI-XVIII).  

Szkoła Podstawowa Historia

Odpowiedź eSzkola.pl

Szymon Ekspert eSzkola.pl
04.11.2020 17:17

Na początku wieków XVI i XVII oraz w połowie wieku XVIII, czyli stuleci składających się na epokę nowożytną, ludność kontynentu europejskiego mieszkająca w miastach liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców wynosiła:

Ok. 1500: 7-9% ogółu ludności Europy,

Ok. 1600: 10-11% ogółu ludności Europy,

Ok. 1750: ok. 11-15% ogółu ludności Europy.

[Dane za: Manikowski A., „Historia dla maturzysty: czasy nowożytne”, Warszawa 2003, s. 31]

W epoce nowożytnej w Europie zdecydowanie przeważała zatem ludność wiejska. Proces urbanizacji postępował w tych czasach w niewielkim stopniu. Zmieniła to dopiero rewolucja przemysłowa, która zapoczątkowała gwałtowną urbanizację.

Dzięki! 0
Znasz odpowiedź na to pytanie?
Wynik działania 1 + 2 =
Wszystkie odpowiedzi (0)

Rozwiąż również: