Obszar i granice Polski

Powierzchnia Polski wg podziału administracyjnego wynosi 312 679 km2. Składa się na nią obszar lądowy kraju (razem z wodami śródlądowymi) – 311 888 km2 oraz częścią morskich wód wewnętrznych – 791 km2 (obejmuje część wód Zalewu Wiślanego, część wód Jeziora Nowowarpieńskiego i część Zalewu Szczecińskiego razem z Dziwną, Zalewem Kamieńskim i Świną, Odrę między portem szczecińskim a wodami Zalewu Szczecińskiego oraz wodami portów polskiego wybrzeża).
Podawana jest też (np. w Rocznikach Statystycznych) większa powierzchnia naszego kraju – 322 575 km2. Składają się na nią: obszar lądowy kraju (z wodami śródlądowymi łącznie) – 311 888 km2, całość morskich wód wewnętrznych – 2 005 km2 (w tym nie uwzględnione w poprzednim ujęciu wody Zat. Gdańskiej) oraz morze terytorialne – 8 682 km2.
Poza granica wód terytorialnych znajduje się polska wyłączna strefa ekonomiczna na Bałtyku o powierzchni 22 634 km2.

Długość granic Polski wynosi 3 511 km, w tym 3 071 km to granica lądowa a 440 km granica morska.
Polska sąsiaduje z:
- Federacją Rosyjską (Obwód Kaliningradzki) od północnego-wschodu – długość granicy 210 km,
- Litwą od wschodu – długość granicy 104 km,
- Białorusią od wschodu – długość granicy – 418 km,
- Ukrainą od wschodu – długość granicy 535 km,
- Słowacją od południa – długość granicy 541 km,
- Republiką Czeską od południa – długość granicy 796 km (najdłuższy odcinek granicy, stanowiący 22,7% długości wszystkich granic naszego kraju,
- Niemcami od zachodu – długość granicy 467 km.
Część granic Polski to granice naturalne – biegnące wzdłuż rzek (np. granica polsko-niemiecka na Odrze i Nysie Łużyckiej, czy granica polsko-białoruska i polsko-ukraińska na Bugu) oraz wzdłuż łańcuchów górskich (większość granicy polsko-czeskiej i polsko-słowackiej).

Terytorium i i granice Rzeczpospolitej Polskiej zostały ustalone po II Wojnie Światowej, przede wszystkim w rezultacie decyzji przywódców trzech wielkich mocarstw (Związku Radzieckiego, USA i Wielkiej Brytanii), które pokonały Niemcy hitlerowskie. Decyzje te zostały podjęte w przede wszystkim na konferencjach w: Jałcie (w lutym 1945 roku, jeszcze w trakcie wojny) i w Poczdamie (po wojnie, lipiec-sierpień 1945 roku) i zakładały przesunięcie na zachód zarówno wschodnich, jak i zachodnich granic Polski (w porównaniu z granicami sprzed 1939 roku).
Przebieg granicy Polski i Czechosłowacji, po sporach granicznych dotyczących przebiegu granicy na Zaolziu oraz na terenie Ziemi Kłodzkiej i Ziemi Raciborskiej ustalony został w 1947 roku (pod naciskiem Jozefa Stalina).
W późniejszym czasie miały miejsce jeszcze niewielkie korekty granic (m.in. wymiana terytorium pomiędzy Polską i Czechosłowacją w 1958 i 1976  roku oraz między Polską i Związkiem Radzieckim w 1951 roku) a w  innych miejscach szczegółowa ich delimitacja (np. pomiędzy Polską i Związkiem Radzieckim na Zatoce Gdańskiej i Zalewie Wiślanym 1957-58, czy pomiędzy Polską i NRD na wodach Zalewu Szczecińskiego w 1989 roku).

Obecnie granice pomiędzy Polską a Federacją Rosyjską, Białorusią i Ukrainą są również granicami zewnętrznymi Wspólnoty Europejskiej. Na pozostałych granicach od momentu wejścia przez Polskę do strefy Schengen w 2007/2008 roku nie przeprowadza się kontroli granicznych.