Benoit Mandelbrot

Biografia

Benoit Mandelbrot urodził się w 1924 roku w Warszawie. Jego rodzice byli Żydami, którzy wyemigrowali z Litwy. Jego ojciec pochodził z rodziny o silnych tradycjach humanistycznych, ale sam zajmował się handlem i posiadał własny zakład produkcyjny. Matka naukowca była natomiast lekarzem. Mandelbrot miał o kilkanaście lat młodszego brata, który podobnie jak on został znanym matematykiem.

W 1936 roku jego rodzina wyemigrowała do Francji. Wtedy wuj przyszłego naukowca, Szolem Mandelbrojt, który był profesorem matematyki w College de France, zajął się jego wykształceniem. Młody Mandelbrot aż do wybuchu II wojny światowej uczęszczał do szkoły w Paryżu (Lycee Rolin).

W 1939 roku jego rodzina przeniosła się do centralnej Francji, a sam Mandelbrot przestał chodzić do szkoły i zaczął uczyć się samodzielnie. Przez jeden dzień studiował w Ecole Normale w Paryżu. W 1944 roku rozpoczął natomiast studia w Ecole Polytechnique pod kierunkiem Paula Levy.

Benoit Mandelbrot
Benoit Mandelbrot

 

Po ukończeniu studiów Mandelbrot wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie prowadził badania na Uniwersytecie w Princeton. Do Francji powrócił w 1955 roku i został zatrudniony w Centre National de la Recherche Scientifique w Paryżu. W tym okresie ożenił się z Aliette Kagan.

W 1957 roku otrzymał propozycję pracy dla koncernu IBM w Stanach Zjednoczonych. Zajęcie to dało mu dużą niezależność w badaniach naukowych, a także możliwość rozwijania się w wielu dziedzinach. Po przejściu na emeryturę w IBM Mandelbrot znalazł zatrudnienie jako profesor matematyki na Uniwersytecie w Yale.

Za swoje szczególne osiągnięcia na polu naukowym matematyk dostał wiele prestiżowych nagród, między innymi Nagrodę Wolfa w dziedzinie fizyki, Nagrodę Japońską, liczne honorowe doktoraty. Matematyk zmarł w 2010 roku w Cambridge w Stanach Zjednoczonych z powodu raka trzustki.

Dokonania

Benoit Mandelbrot to jeden z najsłynniejszych współczesnych naukowców. Z wykształcenia matematyk, nie ograniczył swoich badań jedynie do tej dziedziny, ale przyczynił się do rozwoju wielu nauk.

Jego najsłynniejszym odkryciem było stworzenie teorii fraktali. Przy użyciu komputerów IBM udało mu się sporządzić szczególne wykresy o niejednoznacznej budowie, czyli tak zwane fraktale. Są to zbiory samopodobne o bardzo skomplikowanej strukturze, występujące również w przyrodzie (np. płatki śniegu, naczynia krwionośne czy błyskawica).

Mandelbrot zajął się tym problemem pod wpływem prac francuskich naukowców: Gastona Julii i Pierre’a Fatou. Odkrycie to znalazło zastosowanie w wielu różnych dziedzinach, ponieważ opisuje zjawiska występujące w fizyce, fizjologii czy ekonomii.