Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Przestrogi dla Polski - interpretacja - strona 2

Ostatnio komentowane
Świetna analiza.
Łukasz • 2019-11-13 21:19:50
XD
XD • 2019-11-13 17:25:59
Prawda Dawid oddam ci mój kanał
Young Igi • 2019-11-13 12:53:32
szmata
shmata • 2019-11-13 12:56:10
xd co tu się dzieje zapraszam, do mnie na kanał Jakubix Jakubix z mordką w okularach
Jakubix • 2019-11-13 09:07:34
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

veto i wprowadzenie zasady jawnego głosowania. Opowiada się za przyznaniem praw mieszczanom, nadaniem wolności osobistej chłopom i zniesieniem pańszczyzny. Ponadto uważa za konieczne: podział władzy wykonawczej na ministerstwa, ustanowienie stałych podatków, przyznanie królowi stałej pensji i stworzenie armii zawodowej.

Staszic skupia się na dwóch zasadniczych kwestiach: ustroju Rzeczpospolitej oraz koncepcji narodu. Pisząc o ustroju, Staszic jawi się jako zwolennik tzw. oświeceniowego „prawa człowieka”, zapewniającego każdej jednostce równość, wolność i prawo do własności. Zagrożenia dla wolności Europy upatruje między innymi w despotyzmie jednostek i grup. Jednocześnie postuluje ograniczenie wolności szlacheckiej w Rzeczpospolitej i wprowadzenie rządów silnej ręki, jednak tylko na pewien czas – jako system przejściowy, mający uzdrowić obecną sytuację. Docelowo bowiem Polacy powinni dążyć do oświeceniowego republikanizmu.

By możliwe było uzdrowienie ustroju, konieczna jest zmiana myślenia o narodzie. Dominację magnacko-szlachecką proponuje Staszic zastąpić hegemonią szlachecko-mieszczańską. Jego stosunek do magnaterii jest zdecydowanie negatywny, oskarża ją o zdradę interesów narodu („Z samych panów zguba Polaków”), bezmyślne uleganie cudzoziemskim modom kosztem polskich tradycji.

W końcowych partiach utworu autor zwraca się z gorącym apelem do mieszczan i szlachty, by połączyli siły w walce o odnowę kraju.

„Przestrogi dla Polski” należą do najwybitniejszych osiągnięć polskiej publicystyki XVII wieku.

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 4 =