Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Monachomachia - streszczenie - strona 9

Ostatnio komentowane
Pawle, dziękujemy za zwrócenie uwagi - tekst został już poprawiony.
ADMIN • 2020-02-21 08:23:54
Dziękujemy za zwrócenie uwagi, wpis został poprawiony.
ADMIN • 2020-02-21 08:31:24
Fajne ale lepiej jak by było w podpunktach ! Fajna Stronka KC !
Filut • 2020-02-20 19:33:52
Przydatne Dzięki temu zrobiłem zadanie z chemii oczywiście
KNDisso • 2020-02-19 18:50:16
fajne bardzo pomaga w zad. :)
LusiaYt • 2020-02-19 18:13:07
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

w tym miejscu na kpinę, biedząc nad losem czytających mnichów:

O miejsce niegdyś szczęśliwe prostotą!
Jakaż Fatalność z gruntu cię odmienia?
Książki nieszczęsne, waszą zjadłą cnotą
Dwa przewielebne cierpią zgromadzenia!

Ostatnie dwa wersy księgi trzeciej zapowiadają wojnę mnichów:

Przemogła Zazdrość, Zemsta duch spokojny:
Bracia pokoju biorą się do wojny.

Pieśń czwarta

Pieśń rozpoczyna się apostrofa do Arystotelesa, ojca nauki i filozofii, jak określa go podmiot liryczny : „Bożku łbów twardych i próżnej mozoły.”

Tymczasem zaczynają schodzić się z różnych zakonów, mnisi na dysputę. Podmiot liryczny żartobliwie opisuje tę chwilę słowami:

Rumiana dzielność błyszczy się na twarzy,
Tuman mądrości nad łbami unosi.

Wszyscy mnisi zachowują „świętą pokorę”, jednocześnie na ich twarzach maluje się powaga należna tej chwili. W myśl zasad scholastyki dysputę rozpoczyna defendens (zwolennik), który peroruje, a wygłaszane przez niego kwestie są pełne ozdobników, lecz zawierają znikome treści.

Gdy skończył swoją przemowę zapanowała niezręczne milczenie (być może dlatego, że mało kto, cokolwiek zrozumiał). Tę ciszę przerwał ojciec Łukasz, rzucając czymś w adwersarzy. Jak określa tę sytuację podmiot liryczny

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 5 =