Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Beniowski - interpretacja - strona 2

Ostatnio komentowane
Xdddddd
rox • 2019-11-20 20:10:39
grgr
gfgfffg gfg • 2019-11-20 16:36:17
Skomentuj tekst
Imię/nick • 2019-11-20 15:12:50
Bardzo dobry
Halina • 2019-11-20 07:38:50
pięknie
ao • 2019-11-19 18:45:43
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

historii.

Autotematyzm

Zastosowanie romantycznej ironii i ujawnienie własnego warsztatu twórczego daje poecie możliwość refleksji autotematycznych. Słowacki zastanawia się nad własnym językiem poetyckim, zdradza trudności w komponowaniu całości i znalezieniu rymu. To właśnie z „Beniowskiego” pochodzą słynne słowa poety:

Chodzi mi o to, aby język giętki
Powiedział wszystko, co pomyśli głowa
A czasem był jak piorun jasny, prędki,
A czasem smutny jako pieśń stepowa.

Słowacki podejmuje swoistą grę z czytelnikiem. Dowolnie zmienia formy podawcze wypowiedzi, raz posługuje się opowiadaniem, innym razem lirycznym opisem. Zmieniają się tu również konwencje stylistyczne.

Polemika z Mickiewiczem i krytyką literacką

Fragment pieśni piątej przynosi z kolei słynną polemikę z wieszczem Adamem. Słowacki otwarcie występuje przeciw poecie i zaznacza swoją artystyczną odrębność. Do tego celu bardzo przydaje mu się wiersz oktawowy, który ułatwia formułowanie efektownych puent. Najsłynniejszą z nich są zaś pożegnalne słowa skierowane do Mickiewicza po scenie pojedynku wieszczów:

Bądź zdrów!
A tak się żegnają nie wrogi,
Lecz dwa na słońcach swych przeciwnych – Bogi.

Słowacki dowartościowuje zatem

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =