Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jan Błoński, Forma, śmiech i rzeczy ostateczne. Studia o Gombrowiczu – streszczenie

Ostatnio komentowane
Mamy jedną, czy wiele pór roku? Zdanie "wylewy, siewy oraz zbiory odpowiadały współcz...
Gość • 2019-09-15 16:17:10
spoczko bardzo
Marco Polo • 2019-09-15 16:04:28
super
ilka • 2019-09-14 18:20:40
refsd
sd • 2019-09-14 10:11:39
Oskarżony o herezję i... ( brak odwagi u autora?)
hus • 2019-09-13 21:58:10
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Na książkę Jana Błońskiego składają się artykuły, które krytyk pisał przez niemal dwadzieścia lat. Najobszerniejszym tekstem jest rozprawa o Ferdydurke – autor wydaje się zafascynowany powieścią Gombrowicza i chyba z pisarzem najbardziej identyfikuje się właśnie przez nią. Wiele miejsca Błoński poświęca również studiom o Ślubie, Dzienniku i Operetce – próbuje rozwikłać ich zagadki interpretacyjne i ukryte znaczenia, które Gombrowicz sobie szczególnie upodobał. Druga część zbioru stanowi zestawienie tekstów o charakterze bardziej przekrojowym. Ich problematyka zawarta została w tytułach poszczególnych rozdziałów np. Dlaczego Gombrowicz pisał sztuki teatralne czy Gombrowicz a literatura dwudziestolecia. W każdym z tych tekstów pisarz zamieścił charakterystykę swoich wewnętrznych rozważań i dylematów. Na samym końcu książki Jan Błoński opisał swoje wspomnienia z osobistego spotkania z Witoldem Gombrowiczem. Krytyk skupia się przede wszystkim na materii tekstowej  - nie próbuje analizować okoliczności społecznych i dziejowych, w których powstawały konkretne utwory, wpływu danego okresu w życiu pisarza na ich kształt. Interesuje Błońskiego sam tekst i jego metoda.

W kolejnych refleksjach

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =