Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dziady jako dramat romantyczny - strona 2

Ostatnio komentowane
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
jd
jd • 2019-12-05 16:50:39
Komentarz nie został zapisany. Nie podano treści komentarza lub nazwy komentującego.Kom...
Komentarz nie został zapisany. Nie podano treści komentarza lub nazwy komentującego.Komentarz nie został zapisany. Nie podano tr • 2019-12-04 17:25:17
JD
Adam Psikutas • 2019-12-04 12:04:11
w tekście są poważne błędy merytoryczne
Damian • 2019-12-04 10:25:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

obrzędu odprawianego w kaplicy, spotkania księdza z Gustawem, jak i losów Konrada. Następnie wszystkie części realizują projekt moralistyczny. Ich funkcją jest uobecnienie na oczach odbiorcy widowiska, które ma przekazywać konkretną moralną naukę. Wreszcie poszczególne fragmenty „Dziadów” spaja osoba głównego bohatera.

Kompozycja otwarta

„Dziady” posiadają typową romantyczną kompozycję otwartą. Zasada ta rządzi całym dramatem, ale też jego poszczególnymi częściami, które stanowią odrębne całostki. II cześć „Dziadów” kończy się opuszczeniem kaplicy przez tajemnicze Widmo i Pasterkę, IV odejściem Gustawa w niewiadomą przestrzeń, a finał części III nie rozwiązuje losów Konrada. Tym samym akcja zyskuje luźną, epizodyczną strukturę dodatkowo niepowiązaną jasnymi związkami przyczynowo-skutkowymi.

Niejednolitość stylistyczna

„Dziady” operują stylistycznym synkretyzmem. Mamy tu do czynienia z poetyką tragizmu (śmierci, cierpienia postaci) i komizmu (rozmowa Gustawa z gałęzią, bluźnierstwa diabłów). Ponadto pojawia się niejednolitość gatunkowa. Oprócz elementów dramatu można bowiem zaobserwować wyznaczniki liryczne (rozbudowane metafory, opisy poetyckie) i epiczne (opowiadania, bajki, historie). Ponadto plan realny zostaje przemieszany z planem fantastycznym (Duchy, Widma, diabły, anioły, widzenia, sny).

Kreacja bohaterów

Mamy również w „Dziadach” do czynienia z typowymi bohaterami romantycznymi. Właściwie można powiedzieć, że chodzi tu o jednego bohatera, który w II części występuje jako Widmo, w IV jest Gustawem, zaś w III Konradem. Jest to postać romantycznego kochanka-samobójcy, Prometeusza wadzącego się z Bogiem, wyjątkowego indywidualisty, poety-proroka i bojownika o wolność narodu.

Polecamy również:

  • Adam Mickiewicz, Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego – opracowanie

    Adam Mickiewicz napisał Księgi w Paryżu w roku 1832. Jego głównym celem było dotarcie do środowiska emigracyjnego, jakże licznego po upadku powstania listopadowego. Zamiarem Mickiewicza było podtrzymanie w skrzywdzonym narodzie ducha nadziei, wiary i jedności, tak kluczowego w czasie ideowych i politycznych... Więcej »

  • Adam Mickiewicz, Liryki Lozańskie – opracowanie

    Liryki lozańskie to zbiór utworów poetyckich, które powstały podczas pobytu Adama Mickiewicza w Lozannie w Szwajcarii. W tym okresie poeta niszczył większość napisanych przez siebie utworów, a Liryki lozańskie zostały odnalezione w ocalałych po śmierci wieszcza papierach. Więcej »

  • Adam Mickiewicz - twórczość

    Adam Mickiewicz to najważniejszy twórca polskiego romantyzmu, którego wybitne osiągnięcia artystyczne na trwałe wpisały się do historii polskiej literatury. Nie tylko zapoczątkował on estetykę romantyczną w Polsce wydaniem zbioru „Poezji” w 1822 roku, ale także wyznaczył kanon poetyki,... Więcej »

  • Dziady cz. 2 - streszczenie

    Wśród ludzi mieszkających w pobliżu cmentarza krąży opowieść o upiorze powstającym z grobu raz na rok, w Dzień Zaduszny. Zmora ma opuszczać swoją mogiłę i dążyć w kierunku ludzkich siedzib. Niektórzy twierdzą, że zmarły to samobójca, który zabił się z powodu nieszczęśliwej miłości.... Więcej »

  • Dziady cz. 3 - streszczenie

    W celi więziennej pojawia się Anioł Stróż, rozpaczając nad stanem duszy uśpionego więźnia. Dobry duch opowiada o modlitwach matki, które ratowały śpiącego młodzieńca przed potępieniem. Anioł przychodził do swego podopiecznego w snach, starając się wzbudzić w nim poczucie żalu za grzechy, niestety... Więcej »

Komentarze (0)
3 + 1 =