Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Zakon Braci Mniejszych Kapucynów - historia, działalność, opis

Ostatnio komentowane
W tym artykule jest błąd merytoryczny. Otóż edykt mediolański, wydany przez cesarza K...
Nicodemus • 2016-12-10 22:33:06
głupie do rzeczy na drugi raz
felisityfornow • 2016-12-10 17:19:44
Spoko?
DOWNN • 2016-12-10 15:00:50
Jest ok
Uczeń2002 • 2016-12-10 13:39:29
za trudne do zrozumienia
ola, 12 lat • 2016-12-10 11:51:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Zakon Braci Mniejszych Kapucynów - historia, działalność, opis

Kapucyni (pełna nazwa: Zakon Braci Mniejszych Kapucynów; skrót: OFMCap) należą do rodziny zakonów franciszkańskich, czyli takich, które za swojego założyciela uważają św. Franciszka z Asyżu. Wyodrębnili się w XVI wieku. Wówczas bowiem doszło w ramach tzw. I Zakonu św. Franciszka (czyli wspólnot męskich) do podziału na trzy gałęzie: Braci Mniejszych Konwentualnych, Braci Mniejszych (obserwantów) i Braci Mniejszych Kapucynów.

Głównym inicjatorem wydzielenia się kapucynów spośród innych wspólnot był Mateusz z Bascio. Powodem powołania nowego zgromadzenia do życia była chęć powrotu do surowej reguły św. Franciszka z Asyżu. Oficjalnie zakon został zatwierdzony w 1528 r. przez papieża Klemensa VII. Sama nazwa kapucyni pochodzi od włoskiego słowa cappucini i oznacza „kapturowcy”. Została nadana zgromadzeniu ze względu na charakterystyczne habity mnichów, które miały duże kaptury.

Na świecie zakon kapucynów liczy ponad 11 000 braci i działa w 93 państwach. Wywodzi się z niego 10 świętych Kościoła katolickiego oraz 25 błogosławionych, w tym św. Ojciec Pio.

Do Polski bracia zostali sprowadzeni przez króla Jana III Sobieskiego w 1681 r. Obecnie w naszym kraju funkcjonują dwie prowincje zakonu: Prowincja Krakowska i Prowincja Warszawska. Należy do nich około 600 braci. Wielu z kapucynów pracuje poza granicami kraju, m.in. na misjach w Czadzie, Republice Centralnej Afryki, Gabonie, Nikaragui.

Kapucyni prowadzą aktywną działalność duszpasterską i służą jako spowiednicy, kaznodzieje, katecheci, kapelani, misjonarze ludowi oraz rekolekcjoniści. Swoją duchowość zwykli definiować zdaniem: Pomiędzy celą a miastem, pomiędzy ciszą a hałasem ulicy

Polecamy również:

  • Zakon benedyktynów - historia, działalność, habit - opis

    Benedyktyni (Zakon Świętego Benedykta; łac. Ordo Sancti Benedicti, stąd skrót: OSB) to zgromadzenie zakonne, którego założycielem był św. Benedykt z Nursji (480-ok.550). Oficjalnie powstało w 529 r. Do pierwszych ośrodków należały klasztory w Subiaco. Więcej »

  • Zakon cystersów - historia, działalność, opis

    Zakon Cystersów (łac. Sacer Ordo Cisterciensis) to katolicki zakon mniszy założony przez św. Roberta z Molesmes w 1098 r. we Francji. Wyodrębnił się on z zakonu benedyktynów – św. Robert, dążąc do odnowy życia klasztornego w duchu pierwotnej reguły, zdecydował się utworzyć nowe opactwo... Więcej »

  • Zakon franciszkanów - historia, zasady, działalność - opis

    Zakon franciszkański, a właściwie Zakon Braci Mniejszych (Ordo Fratrum Minorum; skrót OFM), został założony w 1209 r. przez św. Franciszka z Asyżu. Było to od początku zgromadzenie zaliczane do katolickich zakonów żebraczych, czyli takich, które utrzymują się z jałmużny. Więcej »

  • Zakon dominikanów - historia, zasady, charyzmat - opis

    Zakon dominikanów (czyli Zakon Kaznodziejski, Zakon Braci Kaznodziejów, łac. Ordo Fratrum Praedicatorum, skrót: OP) to zakon katolicki, który powstał w 1206 r. w południowej Francji z inicjatywy hiszpańskiego duchownego, św. Dominika Guzmana (od jego imienia zgromadzenie wzięło... Więcej »

  • Zakon jezuitów - charakterystyka, działalność, informacje

    Jezuici (Towarzystwo Jezusowe; łac. Societas Iesu; skrót SJ) to zakon męski Kościoła Katolickiego, który został założony w 1534 r. przez św. Ignacego Loyolę. Zgromadzenie zatwierdził bullą papieską Regimini militantis eclesiae Paweł III w 1540 r. Do Polski jezuici przybyli w 1564 r. Więcej »

Komentarze (0)
1 + 5 =