Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sobór w Konstancji i sobór w Bazylei - historia, postanowienia

Ostatnio komentowane
głupie do rzeczy na drugi raz
felisityfornow • 2016-12-10 17:19:44
Spoko?
DOWNN • 2016-12-10 15:00:50
Jest ok
Uczeń2002 • 2016-12-10 13:39:29
za trudne do zrozumienia
ola, 12 lat • 2016-12-10 11:51:46
takie se
szpilllla • 2016-12-09 15:16:18
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sobór w Konstancji i sobór w Bazylei - historia, postanowienia

Po niewoli awiniońskiej (1309-1377) doszło do wielkiej schizmy zachodniej, czyli wewnętrznego rozbicia Kościoła katolickiego. Okres ten charakteryzował się równoczesnymi rządami dwóch, a nawet trzech papieży. Trwał od 1378 do 1416 r.

Kiedy w 1378 r. zmarł papież Grzegorz XI doszło do wyboru dwóch jego następców: przebywającego w Rzymie Urbana VI i antypapieża (drugiego papieża) Klemensa VII, który za swoją rezydencję uważał Awinion we Francji. Śmierć żadnego z nich nie rozwiązała sporu – gdy jeden papież umierał, wybierano od razu jego następcę. Konflikt postanowiono rozwiązać na soborze w Pizie w 1409 r. Próba nie powiodła się i doszło do wyboru kolejnego, czyli trzeciego papieża – Aleksandra V (tzw. papież pizański). Nie został on jednak uznany przez wszystkie kraje. Część nadal opowiadała się za Grzegorzem XII, papieżem rzymskim, bądź za Benedyktem XIII – antypapieżem awiniońskim. Wielka schizma zachodnia została zakończona dopiero na soborze w Konstancji w 1417 r.

Sobór w Konstancji

Sobór w Konstancji był szesnastym soborem powszechny. Został zwołany na życzenie cesarza Zygmunta Luksemburskiego i odbywał się w latach 1414-1418. Oficjalnie zakończył wielką schizmę zachodnią. Wówczas

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 3 =