Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Skutki kontrreformacji - pozytywne i negatywne

Ostatnio komentowane
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Dzięki za pomoc!
Uczeń • 2016-12-05 17:25:49
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Skutki kontrreformacji - pozytywne i negatywne

Pozytywne skutki kontrreformacji

Pozytywnym skutkiem kontrreformacji było uporządkowanie i potwierdzenie dogmatów katolickich oraz przywrócenie dyscypliny wśród duchowieństwa (w tym podniesienie poziomu wykształcenia kleru). Zaowocowało to odnową moralną i obyczajową oraz wewnętrznym scaleniem Kościoła. Wzmocnieniu uległa także pozycja papiestwa w Europie. Zreorganizowanemu Kościołowi udało się zahamować postęp reformacji, a nawet doprowadzić do jej regresu w krajach, gdzie była silnie rozwinięta (np. w Polsce).

Jednym z najbardziej znamiennych przejawów reformy katolickiej było odrodzenie życia zakonnego. Szczególną rolę w kontrreformacji odegrało nowopowstałe Towarzystwo Jezusowe (zakon jezuitów). Jego członkowie stali się elitą intelektualną Kościoła katolickiego. Duży nacisk położyli na organizację szkolnictwa i stworzyli system edukacji oparty o kolegia zakonne. Program nauczania bazował na naukach humanistycznych wśród których prym wiodła literatura klasyczna i filozofia. Młodzież wychowywana była w duchu surowej moralności oraz wierności Kościołowi katolickiemu. Szkoły jezuickie były również miejscem upowszechniania postanowień Soboru Trydenckiego.

Kontrreformacji zawdzięcza

Polecamy również:

  • Sobór trydencki - przyczyny, postanowienia, reformy

    Sobór Trydencki był odpowiedzią na potrzebę reformy Kościoła w związku z rozwijającą się od 1517 r. reformacją. Został zwołany do północnowłoskiego miasta Trydent przez papieża Pawła III. Odbywał się łącznie w 3 sesjach w latach: 1545-47, 1551-52 i 1562-63. Kościół katolicki uważa go za... Więcej »

  • Gallikanizm we Francji - historia

    Gallikanizmem (łac. Gallus – Gal, Francuz) nazywa się nurt polityczny-religijny obecny w katolicyzmie francuskim od XIII w. do XIX w., którego zwolennicy dążyli do ograniczenia uprawnień papieży na rzecz zwiększenia prerogatyw króla i uformowania autonomicznego Kościoła... Więcej »

  • Febronianizm i józefinizm

    Febronianizmem nazywa się prąd obecny w niemieckim Kościele katolickim w XVII - XVIII wieku, którego zwolennicy postulowali wzmocnienie władzy lokalnych biskupów kosztem władzy papieża i bronili instytucji Kościoła narodowego.  Więcej »

  • Rewolucja francuska a Kościół

    Kościół we Francji w przeddzień wybuchu rewolucji był potęgą. Charakteryzował się ogromną liczbą świątyń, sporym majątkiem (należało do niego ok. 10% ziemi uprawnej w państwie) oraz licznym duchowieństwem (ok. 130 tysięcy księży, zakonnic i zakonników). Więcej »

  • Ultramontanizm - religia

    Ultramontanizmem (z łac. ultramontanus –  „ponad górami”) określa się katolickie przekonanie o wyższości władzy papieskiej nad władzą świecką i o konieczności podporządkowania polityki Kościołów lokalnych w różnych krajach decyzjom samego Watykanu. Więcej »

Komentarze (1)
5 + 2 =
Komentarze
Aga • 2015-11-08 22:37:12
Świetne ^.^