Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Reforma gregoriańska - na czym polegała?

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

na kształtowanie się idei uniwersalizmu.

Reforma gregoriańska nie była związana wyłącznie z relacją papież – cesarz. Miała także źródło wewnętrzne – był nim klasztor benedyktynów w Cluny. Powstał on w 910 r., a jego fundatorem był akwitański książę Wilhelm Pobożny. Klasztor podlegał bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. W życiu zakonnym zrezygnowano z pracy fizycznej mnichów i dano pierwszeństwo modlitwie i kontemplacji. Architektura opactwa w Cluny miała znaczenie w kształtowaniu się romańskiej sztuki. Największy wpływ na życie Kościoła wywarło jednak Cluny jako kongregacja zakonna. Od 931 r. opat klasztoru posiadał bowiem zwierzchnią władzę nad innymi klasztorami reformowanymi na wzór tego opactwa. W zachodniej Europie powstała swoista sieć zakonów, której punktem centralnym było Cluny. Pełniły one wówczas nie tylko rolę klasztorów, ale również rolę ośrodków intelektualnych, gdyż skupiały najwybitniejsze jednostki ze stanu duchownego. To właśnie od reformy klasztorów Kościół przeszedł do reformy papiestwa i całego swojego życia.

Za przezwyciężenie kryzysu papiestwa i początek systematycznej reformy Kościoła na Zachodzie uznaje się pontyfikat Leona IX (1049-1054). Jako papież odbywał

Polecamy również:

  • Justynian Wielki - kim był, osiągnięcia. Cezaropapizm - co to jest, cechy.

    W wyniku problemów wewnętrznych i wędrówki ludów cesarstwo zachodniorzymskie upadło w 456 r. Na mapie świata pozostało zatem tylko cesarstwo wschodnie ze stolicą w Konstantynopolu.

  • Monoteletyzm - doktryna, definicja, znaczenie

    Monoteletyzm (z gr. monos – jeden, thelo – chcę, mam wolę) to herezja głosząca, że Chrystusowi, mimo że miał ludzką naturę, brakowało ludzkiej woli i że miał On tylko jedną (boską) wolę przejawiająca się w działaniu.

  • Ikonoklazm - historia, ruch, definicja

    Ikonoklazmem (inaczej: obrazoburstwem) nazywa się ruch religijny zwalczający kult obrazów sakralnych. Najsilniej rozwinął się on w Bizancjum w VIII i IX w. Stanowił wówczas odpowiedź na przesadną cześć ikon, która przejawiała się m.in. w powstawaniu legend o cudownych obrazach Chrystusa.

  • Chrystianizacja w średniowieczu

    Chrystianizacją nazywa się wprowadzanie  w społeczeństwach niechrześcijańskich wiary i norm etycznych zgodnych z nauką Jezusa Chrystusa.

  • Wielka schizma wschodnia - przyczyny, historia, skutki

    Wielką Schizmą Wschodnią nazywa się najpoważniejszą schizmę w chrześcijaństwie – schizmę między katolickim Zachodem a prawosławnym Wschodem. Za datę rozłamu oficjalnie przyjęto 16 lipca 1054 r., ale ma ona charakter umowny.