Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Monoteletyzm - doktryna, definicja, znaczenie

Ostatnio komentowane
lol gitara siema
wojskowy • 2016-12-11 07:41:40
W tym artykule jest błąd merytoryczny. Otóż edykt mediolański, wydany przez cesarza K...
Nicodemus • 2016-12-10 22:33:06
głupie do rzeczy na drugi raz
felisityfornow • 2016-12-10 17:19:44
Spoko?
DOWNN • 2016-12-10 15:00:50
Jest ok
Uczeń2002 • 2016-12-10 13:39:29
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Monoteletyzm - doktryna, definicja, znaczenie

Monoteletyzm (z gr. monos – jeden, thelo – chcę, mam wolę) to herezja głosząca, że Chrystusowi, mimo że miał ludzką naturę, brakowało ludzkiej woli i że miał On tylko jedną (boską) wolę przejawiająca się w działaniu. Nauka ta była szerzona w VII w. przez patriarchę Konstantynopola Sergiusza I. Stanowiła próbę pogodzenia monofizytyzmu z ustaleniami soborów efeskiego (431) i chalcedońskiego (451), dotyczącymi dwóch natur Jezusa Chrystusa w jednej osobie.

Początkowo monoteletyzm został uznany przez papieża Honoriusza I. Oficjalnego poparcia  udzielił także w 638 r. cesarz Herakliusz w swoim edykcie Ekthesis. Herezję potępił dopiero  Sobór Konstantynopolitański III (680–681), który  ogłosił uroczyście, że w Chrystusie są nie tylko dwie natury, ale także dwie wole, które jednak działają w pełnej zgodzie w jednej Osobie.

Polecamy również:

  • Justynian Wielki - kim był, osiągnięcia. Cezaropapizm - co to jest, cechy.

    W wyniku problemów wewnętrznych i wędrówki ludów cesarstwo zachodniorzymskie upadło w 456 r. Na mapie świata pozostało zatem tylko cesarstwo wschodnie ze stolicą w Konstantynopolu. Więcej »

  • Ikonoklazm - historia, ruch, definicja

    Ikonoklazmem (inaczej: obrazoburstwem) nazywa się ruch religijny zwalczający kult obrazów sakralnych. Najsilniej rozwinął się on w Bizancjum w VIII i IX w. Stanowił wówczas odpowiedź na przesadną cześć ikon, która przejawiała się m.in. w powstawaniu legend o cudownych obrazach Chrystusa. Więcej »

  • Chrystianizacja w średniowieczu

    Chrystianizacją nazywa się wprowadzanie  w społeczeństwach niechrześcijańskich wiary i norm etycznych zgodnych z nauką Jezusa Chrystusa. Więcej »

  • Wielka schizma wschodnia - przyczyny, historia, skutki

    Wielką Schizmą Wschodnią nazywa się najpoważniejszą schizmę w chrześcijaństwie – schizmę między katolickim Zachodem a prawosławnym Wschodem. Za datę rozłamu oficjalnie przyjęto 16 lipca 1054 r., ale ma ona charakter umowny. Więcej »

  • Reforma gregoriańska - na czym polegała?

    Reformą gregoriańską określa się szereg działań reformatorskich, które Kościół katolicki podjął na przestrzeni XI-XII w. Ich celem było m.in. usunięcie symonii (czyli handlu godnościami oraz stanowiskami kościelnymi), wprowadzenie celibatu, a przede wszystkim powstrzymanie ingerencji... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 4 =