Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Lamaizm - Buddyzm tybetański

Ostatnio komentowane
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Dzięki za pomoc!
Uczeń • 2016-12-05 17:25:49
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Lamaizm - Buddyzm tybetański

Lamaizm to zachodnie określenie buddyzmu tybetańskiego, pochodzące od tytułu lama, którym obdarzani są duchowi nauczyciele, mistrzowie tej religii.

W Tybecie buddyzm nurtu mahajana został wprowadzony w miejsce szamanistycznej tradycji bon około 640 r. przez króla Songcen Gampo, który podjął tę decyzję przede wszystkim pod wpływem swoich żon z Nepalu i z Chin. W 747 r. sprowadzono Padmasambhawę, indyjskiego mnicha, który zaczął propagować wadżrajanę (buddyzm Drogi Diamentowej) i zbudował pierwszy klasztor buddyjski – Samye. Założył także „starą szkołę” – Ningmapę.

Ostatecznie jednak podstawy doktrynalne lamaizmu obowiązujące do dziś zostały ukształtowane przez Tsongkhapę i jego uczniów na przełomie XIV/XV w. Wprowadzili oni surową dyscyplinę, celibat, zakaz spożywania alkoholu, ograniczyli elementy tantryzmu  oraz dokonali reformacji rytuału.

Aktualnie wyróżnia się cztery główne szkoły:

- Ningma (Ningmapa, Stara Szkoła) – tradycja Padmasambhavy ;

- Kagyu (Kagyupa, Karma Kagyu) – założona przez ascetę Marpę i jego ucznia Milarepę;

- Sakja (Sakjapa) – założona przez Atiśję, odrzuca magię i skupia się na mistyce;

- Gelug (Gelugpa) – szkoła „Żółtych Czapek” założona przez Tsongkhapę,

Polecamy również:

  • Buddyzm - Zen - filozofia, medytacja, znaczenie

    Buddyzm zen (jap. zen – „medytacja”; chin.  – chan) to nurt należący do buddyzmu mahajany, który narodził się w VI-VII w. w Chinach, a stamtąd dotarł w do Korei i Wietnamu, a następnie w XII w. do Japonii. W Europie pojawił się w XX w. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 5 =