Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Justynian Wielki - kim był, osiągnięcia. Cezaropapizm - co to jest, cechy.

Ostatnio komentowane
No ch*j tu jest tej charakterystyki elo
wosPRO • 2017-08-20 00:32:13
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Justynian Wielki - kim był, osiągnięcia. Cezaropapizm - co to jest, cechy.

W wyniku problemów wewnętrznych i wędrówki ludów cesarstwo zachodniorzymskie upadło w 456 r. Na mapie świata pozostało zatem tylko cesarstwo wschodnie ze stolicą w Konstantynopolu. Jego władcą w latach 527-565 był Justynian I Wielki. Okres jego panowania zajmuje szczególne miejsce w historii Kościoła, wówczas bowiem nastąpił szczyt rozwoju cezaropapizmu.

Cezaropapizm to termin pochodzący od dwóch łacińskich słów – caesar i papa, oznaczający skupienie pełni władzy nad państwem i nad Kościołem w rękach jednej osoby – monarchy. Inaczej mówiąc, świecki władca był równocześnie zwierzchnikiem Kościoła i mógł ingerować w jego wewnętrzne sprawy, w tym decydować o kwestiach teologicznych.

Samej genezy doktryny cezaropapizmu należy szukać w charakterze władzy cesarskiej w Rzymie – od 12 p.n.e. cesarze nosili tytuł pontifex maximus, czyli „najwyższy kapłan”. Władcy nie wyrzekli się go, kiedy Teodozjusz I Wielki w 380 r. uznał chrześcijaństwo za religię państwową. W VIII w. cesarz Leon III napisał wprost w liście do papieża Grzegorza II: „jestem cesarzem i kapłanem”. Cesarza bizantyńscy kierowali się tą zasadą w swoim panowaniu nie tylko ingerując w sprawy administracji Kościoła, ale również 

Polecamy również:

  • Monoteletyzm - doktryna, definicja, znaczenie

    Monoteletyzm (z gr. monos – jeden, thelo – chcę, mam wolę) to herezja głosząca, że Chrystusowi, mimo że miał ludzką naturę, brakowało ludzkiej woli i że miał On tylko jedną (boską) wolę przejawiająca się w działaniu. Więcej »

  • Ikonoklazm - historia, ruch, definicja

    Ikonoklazmem (inaczej: obrazoburstwem) nazywa się ruch religijny zwalczający kult obrazów sakralnych. Najsilniej rozwinął się on w Bizancjum w VIII i IX w. Stanowił wówczas odpowiedź na przesadną cześć ikon, która przejawiała się m.in. w powstawaniu legend o cudownych obrazach Chrystusa. Więcej »

  • Chrystianizacja w średniowieczu

    Chrystianizacją nazywa się wprowadzanie  w społeczeństwach niechrześcijańskich wiary i norm etycznych zgodnych z nauką Jezusa Chrystusa. Więcej »

  • Wielka schizma wschodnia - przyczyny, historia, skutki

    Wielką Schizmą Wschodnią nazywa się najpoważniejszą schizmę w chrześcijaństwie – schizmę między katolickim Zachodem a prawosławnym Wschodem. Za datę rozłamu oficjalnie przyjęto 16 lipca 1054 r., ale ma ona charakter umowny. Więcej »

  • Reforma gregoriańska - na czym polegała?

    Reformą gregoriańską określa się szereg działań reformatorskich, które Kościół katolicki podjął na przestrzeni XI-XII w. Ich celem było m.in. usunięcie symonii (czyli handlu godnościami oraz stanowiskami kościelnymi), wprowadzenie celibatu, a przede wszystkim powstrzymanie ingerencji... Więcej »

Komentarze (0)
5 + 5 =