Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Herezje średniowieczne - przykłady (katarzy, waldensi)

Ostatnio komentowane
[b]Pozdro[/b]
muah • 2018-02-23 22:40:52
.... czm kuźwa mać kłamiecie nie ładnie tak... aha i jeszcze słyszałam że ty była...
bla bla bla sra • 2018-02-23 10:51:52
prprprprprprprprpprrprprprprprprprprprprprprrprprprrpprrprprprprprrrprrrprprprprr
prprprprpr • 2018-02-22 18:08:34
v Chcesz sie pobawic? ;)
Kutas • 2018-02-22 16:52:38
Ale to nudne gówno
Pudźdolf Szary • 2018-02-21 20:00:04
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Katarzy

Katarzy (katarowie; gr. katharos – czysty) to wspólne określenie kilku średniowiecznych sekt działających na terenie Francji, Niemiec i Włoch, które nawoływały do odnowy chrześcijaństwa, kładąc nacisk na czystość moralną i doktrynalną swoich członków. Wśród nich najwięcej zwolenników uzyskali francuscy albigensi (nazwa ruchu pochodzi od miejscowości Albi, ich głównego ośrodka), stąd często nazwy „katarzy” i „albigensi” są używane zamiennie, chociaż nie wszyscy katarzy byli albigensami.

Pierwsi katarzy pojawili się w XI w. na terenie Bułgarii, skąd rozprzestrzenili się na tereny zachodnich Niemiec, Flandrii, północnych Włoch oraz południowej Francji (obecna Langwedocja). Ich rozkwit datuje się na XII-XIII w. Pozyskiwali zwolenników wśród różnych warstw społecznych. Sami określali siebie jako dobrych chrześcijan, dobrych ludzi.

Doktryna katarów nawiązywała do gnostycyzmu i manicheizmu. Byli bowiem wyznawcami dualizmu – świat materialny, stworzony przez szatana (bądź złego Boga), uznawali za siedlisko zła i przeciwstawiali mu duszę, którą uznawali za wcielenie dobra. Zadaniem człowieka było zatem wyzwolenie duszy od diabelskiego ciała i połączenie się z „dobrym” Bogiem. Aby

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 4 =