Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Grzech pierworodny

Ostatnio komentowane
Dzięki
Bot • 2017-02-26 16:25:54
GEOMETRIA:-)
K • 2017-02-23 20:39:53
Wszystko dobrze opisane
Penisiarz123 • 2017-02-23 18:21:32
Popieram Profesora
Szymon • 2017-02-21 10:32:57
Analiza i interpretacja wierszy Miłosza to męka...
maturzysta • 2017-02-19 17:29:33
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Grzech pierworodny

Przez pierwszy grzech, czyli poddanie się kuszeniu szatana i zjedzenie owocu z drzewa poznania dobra i zła, Adam i Ewa utracili pierwotną świętość i sprawiedliwość, którą otrzymali od Boga jako przedstawiciele rodzaju ludzkiego. Ich natura została zraniona ; zostali pozbawieni łaski Bożej. Tą zranioną naturę przekazali swojemu potomstwu. Nazywana jest ona grzechem pierworodnym:

Uznajemy więc za Soborem Trydenckim, że grzech pierworodny wraz z naturą ludzką jest przekazywany <<przez zrodzenie, a nie przez naśladowanie>>, i że jest on <<własnym grzechem każdego>> . (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 13.)

Tym samym cała historia ludzka jest naznaczona pierworodną winą pierwszych rodziców, przy czym grzech pierworodny nie ma charakteru winy osobistej. Wynika z samego faktu przynależności do rodzaju ludzkiego. Przekazywanie grzechu pierworodnego jest tajemnicą, której nie możemy w pełni zrozumieć.

Grzech pierworodny jest gładzony przez sakrament chrztu, niemniej jego konsekwencje pozostają. Należą do nich: śmierć, cierpienie, niewiedza i sama skłonność do grzechu, zwana  pożądliwością. Kościół naucza, że jedyną  osobą, która była wolna od grzechu pierworodnego i jego skutków, była Maryja, matka Chrystusa.

Nauka Kościoła o przekazywaniu grzechu pierworodnego została sprecyzowana przede wszystkim w V wieku. Dużą rolę odegrała refleksja św. Augustyna i jego polemika z pelagianizmem. Zwolennicy tej doktryny twierdzili, że wykroczenie Adama polegało jedynie na daniu złego przykładu ludzkości, a skłonność do grzechu wynika z przyzwyczajenia człowieka, a nie zranionej natury ludzkiej. Pogląd ten został potępiony i uznany za herezję na Soborze w Efezie w 431 r.

Polecamy również:

  • Ciało i dusza

    Człowiek, jako jedyne stworzenie, jest równocześnie istotą cielesną i istotą duchową, co podkreślone jest już w samym opisie powołania człowieka do istnienia: Wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 3 =