Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Gnostycyzm - definicja, geneza, filozofia, a chrześcijaństwo

Ostatnio komentowane
Profesor Geist jest przykładem!? Osoba sama w sobie nie może być przykładem... Co za f...
confused • 2017-03-30 21:26:15
bardzo przydatne opracowanie, polecam!
brak nicku • 2017-03-30 18:34:33
bardzo mądry tekst z pewnością przydatny
Janusz Biznesu • 2017-03-30 17:56:10
lol
xfgverfgdx • 2017-03-30 15:28:06
Moja koleżanka powiedziała że jak się obudziła przypomniała sobie że dziś piszemy ...
Eliana for nał • 2017-03-29 15:13:51
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Gnostycyzm - definicja, geneza, filozofia, a chrześcijaństwo

Gnostycyzm (gr. gnosis – wiedza) to dualistyczny prąd religijno-filozoficzny łączący elementy chrześcijaństwa, judaizmu,  filozofii hellenistycznej i religii wschodnich. Przyjmował różne odmiany i postacie, nie jest to zatem jednolity system wierzeń. Największego rozkwitu doczekał się na przełomie II i III w  na wschodzie cesarstwa rzymskiego, głównie w Syrii i Egipcie.

Zwolennicy gnostycyzmu  twierdzili, że posiedli tajemną wiedzę o Bogu, ludzkości i całym świecie, o której to wiedzy reszta ludzkości, w tym przedstawiciele Kościoła, nie miała pojęcia. Uważali się zatem za jedynych, którzy w pełni zrozumieli nauki Chrystusa. Przy czym gnostycy poza Objawieniem Bożym, przyjmowali intuicję religijną, czyli oświecenie z góry, dzięki któremu człowiek stawał się wiedzącym, wtajemniczonym, a nie tylko wierzącym w Boga. Do przedstawicieli gnostycyzmu należeli m.in.: Szymon Mag, Bardezanes z Edessy, Marcjon z Synopy (marcjonici), Bazylides z Antiochii, Walentyn.

Gnostycka koncepcja świata była skrajni dualistyczna i pesymistyczna. Historię postrzegali jako walkę dobra ze złem. Tym dwóm przeciwstawnym i odwiecznym pierwiastkom odpowiadają też dwa królestwa – światłości (gr. pleroma) i ciemności

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =