Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Arianizm - definicja, cechy, założenia

Ostatnio komentowane
A o bombie H , to jakoś nikt nie wie
Artyk • 2017-05-25 19:18:45
Rrhhf
Rsr • 2017-05-25 17:00:51
Fajny artykuł. Jestem brąz 5 w LoL. Pozdrawiam Bronzowe Myśli.(Ta strona jest poświęc...
Bronz pinć • 2017-05-25 16:53:26
x/d
ktoś • 2017-05-25 15:02:58
Jej
Nie • 2017-05-25 07:48:33
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Arianizm - definicja, cechy, założenia

Arianizm to doktryna teologiczna, której nazwa pochodzi on imienia jej twórcy, kapłana aleksandryjskiego, Ariusza (ok. 250 — 336). Głosił on, że Syn Boży nie był Bogiem z samej natury, lecz tylko pierwszym spośród stworzeń, czyli uznawał, że  był czas, kiedy Syn nie istniał. Z kolei Duch Święty według nauki Ariusza był pierwszym tworem Syna. Tym samym zaprzeczał on dogmatowi o Trójcy Świętej w imię radykalnego monoteizmu. Arianizm był zwalczany m.in. przez Atanazego Wielkiego, Bazylego Wielkiego, Grzegorza z Nazjanzu oraz Grzegorza z Nyssy.

Na Soborze Nicejskim I w 325 r. oraz na Soborze Kostantynopolitańskim I arianizm został uznany za herezję i potępiony. Cieszył się jednak znacznymi wpływami w Europie Zachodniej zwłaszcza wśród Gotów, którzy zaszczepili go z kolei wśród ludów germańskich. Zanikł ok. VII w. Pojawił się ponownie w XVI w. w dobie reformacji, kiedy nawiązali do nauki Ariusza bracia polscy i socynianizm.

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 1 =