Bitwa pod Cedynią (972)

Państwo gnieźnieńskie Mieszka I w pierwszej połowie X wieku, w zasadzie nie posiadało żadnych groźnych przeciwników zewnętrznych. Sytuacja uległa zmianie w latach 60 – tych tego samego wieku, na niekorzyść władcy polskiego. Na obszarze Połabszczyzny ukształtował się silny związek Luciców. Natomiast na południu znaczenia nabrało królestwo czeskie, a na zachodzie rozpoczęły się konflikty z margrabiami niemieckimi. Jednocześnie na wschodzie, Ruś zajęła Grody Czerwieńskie.

Na pierwszy okres panowania Mieszka przypadła walka o włączenie Pomorza oraz Ziemi Lubuskiej. W roku 967 książę polski pokonał grafa saskiego Wilchmana, Radarów oraz Wolinian. Następnie pod Cedynią 24 czerwca w roku 972 pokonał Hodona – margrabiego Marchii Wschodniej oraz jego ówczesnych sojuszników Luciców.

Bitwa pod Cedynią – Przebieg i Skutki

Bitwa pod Cedynią miała miejsce w efekcie najazdu Hodona na Pomorze Zachodnie, odbyła się również na tym obszarze. Cedynia znajdowała się na wzgórzu, a do grodu biegła pojedyncza droga – odcięta z dwóch stron. Warunki te nadawały się doskonale do zasadzki.

Bitwa rozpoczęła się szarżą niemiecką, która jednak nie natrafiła na żadnych przeciwników. Mieszko bowiem wycofał swoje siły. Armia Hodona – która myślała, że właśnie odniosła łatwe zwycięstwo, rzuciła się w pogoń za wojownikami Mieszka. Ze względu jednak na warunki – wąski przesmyk, szarża niemiecka nie osiągnęła żadnego rezultatu.

W tym samym czasie wykorzystując złamanie się szyków niemieckich, uderzyły polskie odziały. W pierwszej kolejności łucznicy, a następnie piechota oraz jazda. Dodatkowo od tyłu uderzyła jazda Czcibora – brata Mieszka. W rezultacie wojska Hodora znajdujące się w kleszczach poniosły całkowitą klęskę, przy niewielkich stratach po stronie polskiej.

W tym samym roku Mieszko oraz Hodon zostali wezwani przez ówczesnego cesarza – Ottona, w celu wyjaśniani całego zajścia. Jego wyrok był niekorzystny dla strony polskiej, dodatkowo Mieszko musiał oddać swojego syna Bolesława, jako zakładnika cesarzowi. Mieszko pomimo niekorzystnego wyroku cesarskiego, w efekcie zwycięstwa umocnił swoją władzę nad Pomorzem Zachodnim.