Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Życie to nie teatr - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
... xD
xD • 2017-01-18 18:54:11
lol
żomuś • 2017-01-17 17:09:09
wow
lol • 2017-01-17 16:18:42
xdd
tri paloski • 2017-01-17 15:07:48
żart super materiał
fx • 2017-01-16 17:32:41
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Życie to nie teatr - interpretacja i analiza wiersza

„Życie to nie teatr” Edwarda Stachury należy do poezji melicznej, przeznaczonej do śpiewania. Wskazuje na to obecność rymu (w poezji II połowy XX wieku występuje on najczęściej w piosenkach), a także refrenu.

Utwór  Stachury stanowi manifest autentyzmu i prawdy, których poeta domaga się zarówno w życiu, jak i w literaturze. Tekst pod względem tematycznym koncentruje się na znanym szekspirowskim toposie theatrum mundi („teatru świata”), zgodnie z którym rzeczywistość jest wielkim widowiskiem, a ludzie – aktorami odgrywającymi przeznaczone im role. Stachura odnosi się polemicznie do takiej koncepcji świata. W jego mniemaniu człowiek może swobodnie wybierać pomiędzy zakładaniem różnych masek i autentyzmem.

„Życie to nie teatr” - gra kontra autentyczność

Tekst został zbudowany w oparciu o technikę kontrapunktu. Mamy tu do czynienia z wyrazistą opozycją dwóch skrajnie różnych światopoglądów, podkreśloną przez przeciwstawienie: „ja” – „ty”.

„Ty” to prawdopodobnie kobieta, ukochana poety, która uważa, że życie jest grą, polegającą na przybieraniu kolejnych masek, mających chronić prawdziwą twarz przed zranieniem. Maska, w przeciwieństwie do prawdziwego oblicza człowieka, jest wiecznie

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 4 =