Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Życie kulturalne podczas II wojny światowej

Ostatnio komentowane
Francja nas (ich)....dymala jak chciała--tylko,ze polacy nie byli madrzy.....byli może i...
Harry • 2015-07-29 20:18:47
Nigdy nie było tzw. plemion polskich.Albo plemion lechickich. Polanie nie byli i nie są ...
Wojciech • 2015-07-26 21:10:45
prawdziwa sodoma i gomora
wera • 2015-07-26 13:18:08
demokracja amerykańska opiera się na tysiącach wymordowanych Indian na niewolniczej pra...
dodo • 2015-07-12 15:34:13
Podoba mi się przedstawienie historii powstania dogmatu o trójcy. Czyli tak naprawdę do...
Wojciech • 2015-07-07 12:38:05
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wrzesień 1939 r. – atak III Rzeszy i ZSRR na Polskę – dał początek systematycznemu i planowemu niszczeniu polskiego życia kulturalnego i naukowego. Jednym z najważniejszych postanowień najeźdźców stało się wyeliminowanie przedstawicieli inteligencji oraz ludzi związanych ze środowiskami twórczymi. Celem okupantów było zduszenie szeroko oddziałujących przekonań patriotycznych, a także „przygotowanie” reszty narodu na działalność propagandową, która w zamyśle miała niwelować wszelkie akty oporu i tłumić przejawy patriotyzmu.

Niemcy przeprowadzili wiele akcji nakierowanych na usunięcie osób reprezentujących inteligencję, warstwy przywódcze oraz różnego rodzaju kręgi twórcze. Dnia 6 listopada 1939 r. rozpoczęto Sonderaktion Krakau. Aresztowanych profesorów uczelni wyższych umieszczono najpierw w areszcie na Montelupich, a następnie przewieziono ich do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Wielu z nich nie przetrwało trudów życia w obozie. Inne akcje tego typu to m.in.: mord profesorów lwowskich (4 lipca 1941 r.; zginął wtedy m.in. Tadeusz Boy-Żeleński), mord w Czarnym Lesie (14/15 sierpnia 1941 r.) oraz Intelligenzaktion. W podobny sposób działały wojska radzieckie, czego dowód stanowi

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy