Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Życie kulturalne podczas II wojny światowej

Ostatnio komentowane
I love reading these articles because they're short but inimaortfve.
Momojay • 2014-12-21 21:36:41
RokuWystarczy poszerzyć logo o 5cm A co do samej strnoy jeszcze, to wygląda fajnie, ale...
Ayu • 2014-12-21 21:21:55
Didn't know the forum rules allowed such bralilint posts.
Junpei • 2014-12-21 21:12:02
Francisco tens toda a raze3o, por lapso eu coloquei escloa municipal, ele andava no que aq...
Gomathi • 2014-12-21 20:59:08
""Zrf3b coś dla ludzkości, jeżeli masz takie poglądy, i pailnj sobie w łeb. Trzeba by...
Richard • 2014-12-21 20:36:53
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wrzesień 1939 r. – atak III Rzeszy i ZSRR na Polskę – dał początek systematycznemu i planowemu niszczeniu polskiego życia kulturalnego i naukowego. Jednym z najważniejszych postanowień najeźdźców stało się wyeliminowanie przedstawicieli inteligencji oraz ludzi związanych ze środowiskami twórczymi. Celem okupantów było zduszenie szeroko oddziałujących przekonań patriotycznych, a także „przygotowanie” reszty narodu na działalność propagandową, która w zamyśle miała niwelować wszelkie akty oporu i tłumić przejawy patriotyzmu.

Niemcy przeprowadzili wiele akcji nakierowanych na usunięcie osób reprezentujących inteligencję, warstwy przywódcze oraz różnego rodzaju kręgi twórcze. Dnia 6 listopada 1939 r. rozpoczęto Sonderaktion Krakau. Aresztowanych profesorów uczelni wyższych umieszczono najpierw w areszcie na Montelupich, a następnie przewieziono ich do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Wielu z nich nie przetrwało trudów życia w obozie. Inne akcje tego typu to m.in.: mord profesorów lwowskich (4 lipca 1941 r.; zginął wtedy m.in. Tadeusz Boy-Żeleński), mord w Czarnym Lesie (14/15 sierpnia 1941 r.) oraz Intelligenzaktion. W podobny sposób działały wojska radzieckie, czego dowód stanowi

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy