Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Władysław Broniewski Żołnierz polski - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
bardzo dobre na 3+
ktoś • 2016-05-24 20:15:24
słabe, nieprzydatne
ali • 2016-05-24 20:05:25
lol
klah • 2016-05-24 19:54:36
Fajne
Ggjjh • 2016-05-23 18:11:03
tak
hejkasklejka • 2016-05-23 18:09:10

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Władysław Broniewski Żołnierz polski - interpretacja i analiza wiersza

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” - analiza

„Żołnierz polski” Władysława Broniewskiego ukazał się w tomie „Bagnet na broń”, który został wydany w 1943 r. na terenie Palestyny. Wiersz napisany został jako reakcja na klęskę w kampanii wrześniowej oraz podsumowanie bolesnych losów żołnierstwa, ale również narodu, polskiego.

Utwór składa się z jedenastu dystychów – dwuwierszy o parzystym układzie rymów. Ilość sylab w poszczególnych wersach nie jest równa, jednak dominują te liczące po osiem i dziewięć.

Środki stylistyczne użyte w utworze służą wykreowaniu smutnego krajobrazu klęski – wizji bolesnej, pełnej cierpienia. Pojawiają się tutaj epitety (np. „obolałe nogi”, „smutno szumisz” itp.) oraz łatwe do rozszyfrowania metafory (np. „skargę brzozową” i „dom” – jako mieszkanie i ojczyzna) oraz personifikacja („brzozo - płaczko”). Język utworu nie jest skomplikowany – Broniewski postawił na jasność komunikatu i czytelną, bezpośrednią emocjonalność.

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” - interpretacja

Bohaterem lirycznym utworu jest bezimienny żołnierz – jeden z wielu, którzy walczyli w obronie ojczyzny. Teraz idzie powoli, ze spuszczoną głową, być może ciążącą od nadmiaru doświadczonych

Polecamy również:

2 + 3 =