Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Władysław Broniewski Żołnierz polski - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
erterlokopokomadafakawalsieidiotoheheszkiwalonexDenterenterenterdentystaschodyżyrandolryb...
KOKOSZKA • 2018-02-21 10:20:28
:)
Aleksandra • 2018-02-20 17:43:25
Spoko
SzymdexYT • 2018-02-20 17:31:24
przydatne
wojtu$ • 2018-02-20 17:08:31
To jest do dupci, Diękuje
Kaczor Donald • 2018-02-18 16:49:56
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” - analiza

„Żołnierz polski” Władysława Broniewskiego ukazał się w tomie „Bagnet na broń”, który został wydany w 1943 r. na terenie Palestyny. Wiersz napisany został jako reakcja na klęskę w kampanii wrześniowej oraz podsumowanie bolesnych losów żołnierstwa, ale również narodu, polskiego.

Utwór składa się z jedenastu dystychów – dwuwierszy o parzystym układzie rymów. Ilość sylab w poszczególnych wersach nie jest równa, jednak dominują te liczące po osiem i dziewięć.

Środki stylistyczne użyte w utworze służą wykreowaniu smutnego krajobrazu klęski – wizji bolesnej, pełnej cierpienia. Pojawiają się tutaj epitety (np. „obolałe nogi”, „smutno szumisz” itp.) oraz łatwe do rozszyfrowania metafory (np. „skargę brzozową” i „dom” – jako mieszkanie i ojczyzna) oraz personifikacja („brzozo - płaczko”). Język utworu nie jest skomplikowany – Broniewski postawił na jasność komunikatu i czytelną, bezpośrednią emocjonalność.

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” - interpretacja

Bohaterem lirycznym utworu jest bezimienny żołnierz – jeden z wielu, którzy walczyli w obronie ojczyzny. Teraz idzie powoli, ze spuszczoną głową, być może ciążącą od nadmiaru doświadczonych

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 3 =