Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Władysław Broniewski Żołnierz polski - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Nice
Ududkzkz • 2016-09-24 19:09:07
fsfsd
dasda • 2016-09-24 15:28:00
gówno
klaudi • 2016-09-23 17:23:08
DOBRE TO ByLO
MICHAŁ • 2016-09-21 07:23:57
Dlugieee
kora • 2016-09-19 16:51:05

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Władysław Broniewski Żołnierz polski - interpretacja i analiza wiersza

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” - analiza

„Żołnierz polski” Władysława Broniewskiego ukazał się w tomie „Bagnet na broń”, który został wydany w 1943 r. na terenie Palestyny. Wiersz napisany został jako reakcja na klęskę w kampanii wrześniowej oraz podsumowanie bolesnych losów żołnierstwa, ale również narodu, polskiego.

Utwór składa się z jedenastu dystychów – dwuwierszy o parzystym układzie rymów. Ilość sylab w poszczególnych wersach nie jest równa, jednak dominują te liczące po osiem i dziewięć.

Środki stylistyczne użyte w utworze służą wykreowaniu smutnego krajobrazu klęski – wizji bolesnej, pełnej cierpienia. Pojawiają się tutaj epitety (np. „obolałe nogi”, „smutno szumisz” itp.) oraz łatwe do rozszyfrowania metafory (np. „skargę brzozową” i „dom” – jako mieszkanie i ojczyzna) oraz personifikacja („brzozo - płaczko”). Język utworu nie jest skomplikowany – Broniewski postawił na jasność komunikatu i czytelną, bezpośrednią emocjonalność.

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” - interpretacja

Bohaterem lirycznym utworu jest bezimienny żołnierz – jeden z wielu, którzy walczyli w obronie ojczyzny. Teraz idzie powoli, ze spuszczoną głową, być może ciążącą od nadmiaru doświadczonych

Polecamy również:

5 + 1 =