Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wacław Potocki Zbytki polskie - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
git
zboczony maciek • 2018-06-17 19:28:46
erl98ghurt;g
g"SMRp;b' • 2018-06-17 13:48:24
istnieją też możliwości zweryfikowania rozkładu alkoholu we krwi w sposób matematycz...
aśka • 2018-06-17 11:01:08
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Unia w Krewie 1386? Od kiedy? Unia w Krewie to rok 1385.
jjj • 2018-06-14 05:18:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wiersz Wacława Potockiego pt.: „Zbytki polskie” wpisuje się w bogaty zbiór utworów dydaktyczno-moralnych tego artysty, odnalezionych dopiero w wiele lat po jego śmierci. Poeta do końca życia pełnił rozmaite funkcje państwowe. Szczerze przejęty losem ojczyzny i narodu, w swojej poezji szukał sposobu na poprawę obyczajów społeczeństwa, choćby poprzez nazwanie wprost jego najważniejszych grzechów.

Za jedną z czołowych wad, pociągającą za sobą szereg innych, uważał Potocki zamiłowanie rodzimej szlachty do – tytułowych – zbytków i dzikie zapamiętanie w ich zdobywaniu.

Wprowadzeniem do tekstu jest pytanie retoryczne: „O czymże Polska myśli i we dnie, i w nocy?”. Za pomocą synekdochy podmiot liryczny utożsamił tutaj kraj z jego obywatelami, sugerując niejako możliwe odpowiedzi na zadane przez siebie pytanie – ze względu na tak rozumianego bohatera, powinny ona oscylować wokół: potęgi, sławy, silnego wojska czy ogólnego (własnego) dobrobytu; w tym kontekście kontrastowo, być może nawet groteskowo, wypadają zjawiska, które w dalszych wersach wymienia poeta używając stale powracających anafor :„Żeby”, „Choć”. Przedmiotem marzeń Polaków są więc przede wszystkim atrybuty materialnego bogactwa

Polecamy również:

Komentarze (1)
5 + 1 =
Komentarze
u • 2015-04-22 17:23:34
super