Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Zaklęcie - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Słabo
JD • 2016-09-30 06:38:48
idiotyczne
siema123 • 2016-09-29 14:00:50
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Zaklęcie - interpretacja i analiza wiersza

Miłosz pisał „Zaklęcie” na emigracji, w Stanach Zjednoczonych.

Utwór jest swoistą przemową przypisującą rozumowi najznakomitsze zalety. To przykład liryki pośredniej opisowej.

Czytając po raz pierwszy „Zaklęcie”, odbiorca jest przekonany, że wiersz stanowi wielki hymn na cześć rozumu. Podmiot liryczny chwali go jako tę część człowieka, która właściwie jest niepokonana. Rozumu nie mogą go zniszczyć żadne tortury, jest odporny również na każdą pokusę fałszu. Zawsze obstaje przy prawdzie, nigdy nie ocenia nikogo ze względu na jego pochodzenie czy przekonania („On nie zna Żyda ni Greka, niewolnika ni pana”). Jest też rozum przyjacielem poezji, a nade wszystko ceni mądrość: „Piękna i bardzo młoda jest Filo-Sofija/ I sprzymierzona z nią poezja w służbie Dobrego (...)”.

W tym miejscu zaczynają rodzić się pytania, mianowicie – czy istnieje człowiek, który posiadałby tak doskonały rozum? Odpowiedź na to pytanie kryje się w tytule wiersza Miłosza, sugeruje on bowiem, iż tekst nie jest wiernym opisem rzeczywistości, a jedynie zaklęciem, a zatem – swego rodzaju życzeniem.

Podmiot liryczny zaklina ludzki rozum, by stał się taki, jak go charakteryzuje. Co to właściwie oznacza? Podmiot liryczny w ten przewrotny sposób de facto krytykuje ludzkość. Skoro trzeba używać, potencjalnie jedynie skutecznych, zaklęć, aby rozum człowieka dążył do prawdy i dobra, oznacza to, iż realnie najczęściej nie posiada on żadnej z wymienionych przez podmiot wartościowych cech.

Polecamy również:

  • Który skrzywdziłeś - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz powstał na emigracji, w roku 1950. Przewrotnie wykorzystując formę stosowaną często w poezji panegirycznej (regularny jedenastozgłoskowiec, specyficzne słownictwo, podniosły nastrój i bezpośredni zwrot do adresata), Miłosz napisał utwór, który nie jest w żadnym momencie pochwałą, ale... Więcej »

  • Dar - interpretacja i środki stylistyczne w wierszu

    Tytuł wiersza Czesława Miłosza jest bardzo znaczący. Skoro stan doświadczany przez podmiot jest darem, oznacza to, iż wydarzenie to wyróżnia się swoją szczególnością – znaczeniem, drogocennością. odmiot liryczny wyznaje, że pracował w ogrodzie. Nie jest to miejsce przypadkowe. Więcej »

  • Tak mało - interpretacja i analiza wiersza

    „Tak mało” to wyznanie człowieka doświadczonego, który ma poczucie, że jego życie dobiega końca. Wiersz jest rodzajem podsumowania i rozrachunku z własnym życiem. Dominuje tu poczucie przemijania, podkreślane przez powtórzenia słów: „krótkie”, „tak mało”. Więcej »

  • Piosenka o porcelanie - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz pochodzi z roku 1947 i powstał w Stanach Zjednoczonych, kiedy artysta przebywał na emigracji. Wbrew temu, co zapowiada tytuł, utwór nie porusza lekkiej i przyjemnej tematyki, poświęcony jest bowiem refleksji na temat wojennych zniszczeń. Więcej »

  • Czesław Miłosz Traktat moralny - interpretacja

    Tytuł utworu doskonale oddaje jego treść i formę. Posługując się wierszem (regularnym dziewięciozgłoskowcem), poeta dokonuje wykładni swoich przekonań na temat etyki. Utwór rozpoczyna się szeregiem pytań: „Gdzież jest poeto o c a l e n i e ? Czy coś ocalić może ziemię? Cóż dał tak zwany świt... Więcej »

2 + 1 =
Komentarze
Pati • 2016-03-21 21:33:57
Bardzo pomocne, dziękuję :)
Echo • 2015-12-01 19:18:10
Świetna interpretacja