Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dwudziestolecie międzywojenne - charakterystyka epoki (międzywojnie - ramy czasowe, filozofia, literatura)

Ostatnio komentowane
takie se
ggg • 2017-09-19 19:05:57
[url=http://buyanafranil.shop/]anafranil ocd[/url] [url=http://retina.fund/]tretinoin 0.1 ...
Charlestuh • 2017-09-19 16:36:49
Ubogie w wiedze o etapach replikacji
JD • 2017-09-19 15:45:46
[url=http://cheapvardenafil365.us.com/]cheap vardenafil[/url] [url=http://indocin247.us.co...
Charlestuh • 2017-09-19 12:12:20
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Dwudziestolecie międzywojenne - charakterystyka epoki (międzywojnie - ramy czasowe, filozofia, literatura)

utwory. Czasami określa się ją jako drugą awangardę (po Awangardzie Krakowskiej). Charakterystyczne jest społeczne zaangażowanie, antyfaszyzm, sympatie lewicowe i nastroje katastroficzne (częste są poetyckie obrazy zagłady świata). Przedstawiciele to Czesław Miłosz, Jerzy Zagórski, Teodor Bujnicki. Poprzez elementy katastrofizmu z żagarystami był związany Józef Czechowicz.

W prozie osiągnięciami może poszczycić się powieść psychologiczna (Zofia Nałkowska „Granica”, Maria Kuncewiczowa „Cudzoziemka”), polityczna (Juliusz Kaden-Bandrowski „Generał Barcz”), historyczna (Jarosław Iwaszkiewicz „Czerwone tarcze”). Osobnymi zjawiskami, wymykającymi się prostym klasyfikacjom, są dzieła Brunona Schulza („Sklepy cynamonowe”), Witkacego („Pożegnanie jesieni”) i Witolda Gombrowicza („Ferdydurke”).

Teatr

W dwudziestoleciu w teatrze dominował ekspresjonizm. Zrozumiałe jest to, z tego względu, że przedstawianie lęków, psychoz i silnych emocji stanowiło idealną okazję do zaprezentowania kunsztu aktorskiego. Trochę wbrew ekspresjonistycznym tendencjom rozwijał się teatr epicki stworzony przez dramatopisarza, Bertolta Brechta. Nakazywał on swoim aktorom wybijać widzów z konwencji, sprawiać, by zdawali

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =