Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dwudziestolecie międzywojenne - charakterystyka epoki (międzywojnie - ramy czasowe, filozofia, literatura) - strona 5

Ostatnio komentowane
Ale to nudne gówno
Pudźdolf Szary • 2018-02-21 20:00:04
super
agnieszka 14 • 2018-02-21 17:02:42
aha glupi nmie jestem
nikt • 2018-02-21 16:01:29
cały czs reklamy
wow • 2018-02-21 15:46:08
like
Skrzatek • 2018-02-21 12:49:47
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

skupiona najpierw wokół czasopisma „Pro Arte et Studio”, następnie związana z „Wiadomościami Literackimi”. Skamandrytami byli Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Kazimierz Wierzyński, Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Lechoń. Z grupą luźno związane były Kazimiera Iłłakowiczówna i Maria Pawlikowska-Jasnorzewska. W początkowym okresie istnienia wyrażali oni mniej więcej jednolitą postawę radości z wyzwolenia poezji od obowiązków patriotycznych. Chcieli poezji nowoczesnej, która opisze świat współczesny. Do swoich utworów wprowadzali język potoczny i stosowali proste formy wyrazu. Wszyscy byli na tyle wielkimi indywidualnościami twórczymi, że ich drogi poetyckie szybko zaczęły się rozchodzić.

Awangarda Krakowska – grupa skupiona wokół czasopisma „Zwrotnica”. Teoretykiem był Tadeusz Peiper, rozwijający w swoich pismach koncepcje poezji intelektualnej, wyrafinowanej pod względem składni i pomysłu poetyckiego. Był to niezwykle hermetyczny projekt. Tematykę określało hasło 3xM, czyli Miasto, Masa, Maszyna. Do Awangardy Krakowskiej należeli Julian Przyboś, Jan Brzękowski, Jalu Kurek.

Żagary – grupa poetycka, która swoją nazwę wzięła od pisma „Żagary”, na łamach którego jej członkowie publikowali swoje

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =